หมู่บ้านนี้ไม่ขาย เพราะในหลวงทรงสั่งไว้ คำมั่นของ ผู้ใหญ่แน่น จันทร

แน่น จันทร แห่งบ้านคุ้งโตนด ชายชราวัยเจ็ดสิบสองกำลังนั่งดูดยาเส้นอยู่ที่เรือนหลังเล็กๆของแก นอกจากนั่งดูดยาวันละ 20 มวน ชายชรามีหน้าที่เลี้ยงดูหลานเล็กๆสองคน หลังจากเกษียณตัวเองจากกำนัน พร้อมกับทำหน้าที่สำคัญอันที่จะรักษาคำมั่นที่เคยให้ไว้เมื่อ 36 ปีก่อน
เขาเป็นหนึ่งในหลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์วันนั้น และยังคงทำทุกอย่างเพื่อรักษาสิ่งที่ในหลวงได้ทรงสั่งความไว้เมื่อคราวเสด็จพระราชดำเนินมาเยี่ยมราษฎรเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2513 
บ้านคุ้งโตนดในอดีตเป็นหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ ซ่อนตัวอยู่ในเวิ้งอ่าวเว้าแหว่งของทะเลสามร้อยยอด ไม่มีทางเชื่อมกับโลกภายนอก นอกจากนั่งเรือข้ามอ่าว หรือไม่เช่นนั้นก็ต้องเดินเท้าข้ามเขาเป็นระยะทางไม่น้อยกว่า 30 กิโลเมตร

ครั้งกระนั้นลุงแน่นยังเป็นผู้ใหญ่บ้านหนุ่ม และด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้แกได้มีโอกาสเข้าเฝ้ารับเสด็จ

"ผ่านมา 36 ปีแล้ว ยังจำได้แม่นเลยว่าตื่นเต้นมาก เราเคยเห็นในหลวงแต่ในรูป พอจะได้เห็นพระองค์จริงนี่ โอ้โฮตอนที่พระองค์เสด็จขึ้นฝั่งมา ใจมันเต้นตูมตาม ขนาดว่ากำลังป่วยเป็นหวัด ยังลืมป่วยเลย เรี่ยวแรงไม่รู้มาจากไหน"

แกสารภาพว่า ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดจึงเสด็จฯ มาที่หมู่บ้านที่ไม่ได้มีความสลักสำคัญใดๆแห่งนี้

"มันเป็นหมู่บ้านปิด จะออกไปข้างนอกก็ต้องไปเรือ ถ้าน้ำแห้งหรือไม่มีเรือก็ต้องเดินข้ามเขา ไป-กลับรวมกันก็ 60 กิโลเมตร มีคนรู้จักหมู่บ้านนี้ไม่กี่คน คนประจวบ คนกุยบุรีเองยังไม่รู้จักเลย"

เสียงร่ำลือว่าหมู่บ้านแห่งนี้เป็นที่ชุมนุมของโจรสลัดเสียด้วยซ้ำไป แต่ผู้ใหญ่ฯ ซึ่งต่อมาได้รับเลือกเป็นกำนันผู้นี้แจงว่า ชาวบ้านจริงๆอยู่กันสงบ

"ถ้าจะมีอะไร ก็คนจากที่อื่นมาขออาศัยแล้วทำเรื่องเดือดร้อน บางคนอาจเคยทำผิดที่ไหนมาก่อนแล้วมาอยู่ที่นี่เพราะว่ามันไกลหูไกลตาตำรวจ" แม้แต่ตัวกำนันเองก็เคยเป็นคดีความตอนยังรุ่นๆแต่เป็นสิ่งที่แกพยายามจะลืมมัน


แกเล่าต่อถึงวันสำคัญในชีวิตตอนที่ไปเฝ้ารับเสด็จว่า ได้นำแตงโมใส่เข่งไปถวายในหลวง 10 กว่าลูก แล้วเก็บหาหอยนมสาวเปลือกงามๆ ถวายสมเด็จพระราชินี

"ไม่ได้ปลูกเองหรอก ซื้อมาจากปราณบุรี ก็เก็บไว้ที่บ้าน พอท่านเสด็จฯมาไม่มีอะไรถวาย ก็ทำไงดีล่ะ เอาแตงโมลูกโตๆนี่แล้วกัน พระองค์ท่านก็ตรัสถามนะว่าเอาแตงโมมาจากไหน เราก็กราบบังคมทูลไปว่า ซื้อมาจากปราณบุรีพระเจ้าข้า"

อดีตกำนันตำบลคุ้งโตนดยังจำได้ดีว่า ในหลวงท่านตรัสถามถึงทางเข้า-ออกหมู่บ้าน ก็ได้กราบบังคมทูลไปว่า ไปได้แต่ทางเรือ กับเดินข้ามเขา จากนั้นก็ได้ออกเดินเลียบหาด นำพระองค์ท่านไปทอดพระเนตร

"ผมเห็นพระองค์ท่านเรียกทหารมามีพระราชกระแสว่า ช่วยทำทางให้ชาวบ้านที เราก็ดีใจว่าจะได้ทางใหม่ ถือเป็นพระมหากรุณาธิคุณ แล้วก็ถือเป็นบุญของหมู่บ้านเรา"

เพียงไม่เกิน 2 ปี จากวันนั้น หมู่บ้านคุ้งโตนดก็มีถนน หมู่บ้านปิดตายที่ล้าหลังก็เปลี่ยนโฉม

"พูดได้เลยว่าหลังจากพระองค์ท่านเสด็จฯ มาแล้ว ทุกอย่างก็ดีขึ้นจริงๆ แต่พร้อมกับการตัดถนน เรื่องหนึ่งที่ทรงห่วงใยมากก็คือ เรื่องที่ดิน"

อดีตกำนันเล่าว่า ปัญหาของชาวบ้านคุ้งโตนดก็เห็นจะมีแต่เรื่องที่ดินทำกินที่มีกันอยู่ก็เป็นที่ ส.ค.1 ไม่มีใครมีโฉนด

"พระองค์ท่านตรัสถามว่า 'อยากได้ น.ส.3 ไหม' ผมก็ตอบทันทีว่า 'อยากได้พระเจ้าข้า' พระองค์ท่านก็ตรัสมาว่า 'ถ้าได้แล้วอย่าไปทำการซื้อขายนะ  ถ้าได้แล้วไปทำการซื้อขาย เรากลับมาอีกเราจะไม่เห็นคนที่นี่ เราจะเห็นแต่พวกนายทุน' ผมก็รับปากไปทันทีว่า 'ข้าพระพุทธเจ้าจะไม่ทำหนังสือซื้อขายให้ใครพระพุทธเจ้าข้า' พอเรารับปากอย่างนี้พระองค์ท่านก็ไม่ตรัสอะไรต่อ"

"หลังได้เข้าเฝ้าฯ ผมปลาบปลื้มดีใจบางคืนนี่หลับไปทั้งน้ำตาเลย เราว่าชีวิตนี้เกิดมาคุ้มแล้วที่ได้ใกล้ชิดท่าน"

เมื่อทั้งหมู่บ้านได้เอกสารสิทธิ์ น.ส.3 แล้ว สิ่งที่ผู้ใหญ่แน่นแกไม่เคยลืมก็คือ คำที่เคยรับปากในหลวงไว้

"เป็นผู้ใหญ่ฯ จนเป็นกำนัน จนเกษียณ ผมไม่เคยซื้อขายให้ใคร ก็มีคนอื่นหรือลูกบ้านเรานี่แหละ เขาคิดจะขายที่กันอยู่ มาให้เซ็นรับรองโฉนด แต่ผมไม่เซ็นให้ บอกเขาไปว่าในหลวงท่านทรงสั่งเอาไว้"

ตลอดระยะเวลา 36 ปี ที่ดินหมู่บ้านคุ้งโตนดเปลี่ยนมือไปเพียงไม่กี่ราย แกเล่าว่า มีคนขายไปประมาณ 2-3 ราย "เขาขายไปหลังจากที่ผมเกษียณไปแล้ว ขายเพราะมีหนี้สินท่วมตัว ด้วยความจำเป็น"

"ก็อย่างว่า คนที่ขายเขาเป็นคนรุ่นหลัง ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ตอนที่ในหลวงเสด็จฯมาที่นี่ ถ้าเป็นผม ถึงยังไงก็ไม่ขายให้ตายก็ยังไม่ยอมขาย"

ไม่ใช่ว่าคนคุ้งโตนดจะมั่งคั่งกันถ้วนทั่ว เมื่อพระองค์เสด็จฯ มา คนจนก็ยังมี ลูกบ้านของแกล้วนแต่มีที่ดินเป็นของตัวเองไว้ให้พอทำมาหากิน และที่น่าปลาบปลื้มก็คือ บรรดาคนถือ น.ส.3 ที่นี่ส่วนใหญ่ก็ล้วนแล้วแต่คนหน้าเดิมๆ ที่ไปหมอบกราบเข้าเฝ้าฯ พระองค์ท่านเมื่อ 36 ปีก่อน ราวกับจะรอคอยว่าสักวันหนึ่งจะเสด็จกลับมา

ถ้าไม่มีพระราชกระแส และชายชราคนที่มุ่งมั่นเพื่อจะรักษาคำที่ได้ถวายให้กับพระองค์ท่าน บางทีบ้านคุ้งโตนดอาจมิได้เป็นดั่งที่เห็นในวันนี้

ขอขอบคุณ เรื่อง และภาพจากนิตยสาร ฅ.คน ปีที่ 2 ฉบับที่ 14 เดือนธันวาคม 2549


- ONLINE TVBURABHA - 

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

เจ้าตัวโตผู้เกิดมาเป็นคุณหลวง

บันทึกไว้ ก่อนถึง 13 ตุลาคม 2560

เมื่อพระสหายแห่งสายบุรี คิดถึงในหลวง