ไอเดียสุดเจิด เลี้ยงแมวในออฟฟิศช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน

บริษัทในญี่ปุ่นชื่อว่า 'Ferray' ที่ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับ  Internet solutions ผุดไอเดียให้พนักงานสามารถเลี้ยงแมวในออฟฟิศได้  ที่ทำงานแห่งนี้จึงมีแมวอยู่ถึง 9 ตัว เป็นแมวที่พนักงานพามาจากบ้าน และส่วนหนึ่งเป็นแมวจรจัดที่พวกเขาเก็บมาเลี้ยง...เจ้าของความคิดเชื่อว่าการเลี้ยงแมวจะช่วยให้ผ่อนคลาย และจะเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานอีกด้วย...นอกจากประสิทธิภาพการทำงานที่มากขึ้นแล้ว พนักงานก็มีการพูดคุยและสื่อสารระหว่างกันมากขึ้นอีกด้วยค่ะ







(เรื่องจาก brightside)


ไปดูเรื่องราวที่ญี่ปุ่นแล้ว กลับมาที่ออฟฟิศทีวีบูรพาของเรากันดีกว่าค่ะ ในทีวีบูรพาก็เลี้ยงแมวกับเขาเหมือนกัน ...แต่ไม่ใช่นโยบายของบริษัทแต่อย่างใด....อาจเป็นพรหมลิขิตระหว่างแมวกับทีวีบูรพา ที่บังเอิ๊นบังเอิญมาเจอกัน  ก่อนหน้านี้ในออฟฟิศมีแมวอยู่สองตัวคือเจ้าสามสี กับ เจ้าสีนิล แต่ตอนนี้เจ้าสามสีตายไปแล้ว เหลือแต่เจ้าสีนิลอยู่เพียงลำพัง สีนิลเป็นแมวเพศผู้มาอยู่ที่ทีวีบูรพาตั้งแต่ตัวกะเปี๊ยก ได้รับการดูแลอย่างดีจากพี่ปุ่น พี่ต่อ(พิธีกรกบนอกกะลา) พี่ผักหวาน และพี่ๆอีกหลายๆพี่ 

(ภาพจากFBพี่ผักหวาน......ณ ริมสระน้ำทีวีบูรพา)
เห็นสายตาเจ้าสีนิลที่จ้องมองปลาดุกแล้วจะงงไหมนะ ว่าปลาตัวนี้ต่างกับปลาที่เขากินทุกวันอย่างไร?

(ภาพจากFBพี่Oamam... ณ ห้องทำงาน)
บางครั้งสีนิลก็อยู่ในห้องทำงานใครสักคน 

(ภาพจากFBพี่Oamam... ณ ห้องทำงาน)
เห็นไหมคะไม่ได้โม้ ว่าพี่ๆเขาดูแลสีนิลดีจริงๆ

(ภาพจากFBพี่Oamam... ณ ห้องทำงาน)
คงเป็นห่วงกลัวสีนิลนอนไม่หลับเพราะไฟแยงตา พี่ๆเขาก็จัดให้....สีนิลคงคิด 'มนุษย์พวกนี้ทำอะไรกับฉันนัก'

(ภาพจากFBพี่ผักหวาน.....ณ ริมสระน้ำทีวีบูรพา)
เกิดเป็นสีนิลแท้จริงแสนสบาย

(ภาพจากFBพี่ต่อ .....ณ ทางเดินออฟฟิศ)
ดูหน้าสีนิลสิ ไม่ค่อยสบอารมณ์

(ภาพจากFBพี่ต่อ .....ณ รถออฟฟิศขณะกำลังจะออกกอง)
บางครั้งสีนิลคงจะเป็นห่วงว่าทีมงานออกกอง จะนำอุปกรณ์ไปครบถ้วนไหม เลยต้องมาตรวจความเรียบร้อยเสียหน่อย...อืม!!ทุกอย่างเรียบร้อย ออกรถได้ สีนิลกล่าว

ในตู้เย็นที่โรงอาหารจะมีกล่องเก็บอาหารแช่ไว้แล้วเขียนชื่อสีนิล....ธรรมดาซะที่ไหน เขียนชื่อคนบางครั้งผีตู้เย็นมาสอยไปกิน แต่เขียนชื่อแมวผีตู้เย็นไม่กล้ายุ่ง ...สีนิลเป็นแมวหน้าตามึนๆ ไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วมกับความรักที่พวกพี่ๆเขามอบให้สักเท่าไหร่ ...อันนี้คิดเองนะ ประหนึ่งรู้ใจแมว ...สีนิลชอบกินปลาทู เอ๊ะ! หรือพี่ปุ่น พี่ต่อ และพี่ผักหวาน บังคับให้ชอบก็ไม่รู้ เราเห็นพี่ปุ่นบรรจงแกะปลาทูให้สีนิลอย่างตั้งใจ เมื่อสีนิลกินเสร็จก็จะเดินจากไปอย่างไม่ใยดีพี่ปุ่น แล้วไปนั่งเลียตัวจนตัวเหม็นปลาทู เดินผ่านนึกว่าเป็นแมวฉีดน้ำหอมกลิ่นปลาทู

ถึงสีนิลจะชอบทำหน้ามึนๆใส่ แต่ก็เป็นที่รักของทุกคน(หรือเปล่า) สีนิลจึงย้ายที่อยู่บ่อยๆ บางวันสีนิลก็จะไปอยู่แผนกโน้น รายการนี้ ตามแต่วันนั้นใครจะเจอสีนิลและจับตัวไป ถ้าสีนิลไม่อยากไปจะใช้เท้าเขี่ยมือเราเบาๆเพื่อแสดงอาการขัดขืน ถ้าเห็นใจแมวก็อย่าไปยุ่ง แต่ถ้านึกถึงใจเราก็จับตัวมาอย่าได้แคร์  ถ้าสีนิลอยู่ในห้องจะเอาแต่นอนทั้งวัน นอนตั้งแต่กินมื้อเช้าเสร็จตื่นมาอีกครั้งตอนหกโมง เป็นเวลาเลิกงานพอดี ...เป็นแมวที่ช่างตรงต่อเวลาเสียจริงๆ ...บางวันตอนเย็นสีนิลก็ออกไปนั่งเล่นบนหลังคารถคนโน้นที คนนี้ที ตามแต่อารมณ์ เพราะสีนิลเป็นแมวเลือกได้

เราชอบเรียกสีนิลขำๆว่า 'แมวบำบัด' เพราะบางครั้งการได้เห็นหน้า ลูบหัว หรืออุ้มสักนิดมันรู้สึกดีจัง....ในออฟฟิศที่มีสัตว์เลี้ยงมันรู้สึกดีจริงๆนะคะ มันช่วยทำให้อารมณ์ของคนทำงานผ่อนคลาย เป็นสุข มีเรื่องชวนเล่า  ไม่ต้องมีงานวิจัยอะไรมาบอก ใช้ความรู้สึกล้วนๆ ....แต่...ต้องมีคนเลี้ยงอย่างพี่ปุ่น พี่ต่อ และพี่ผักหวานนะคะ 555 ....ที่ทำงานไหนมีสัตว์เลี้ยงเหมือนออฟฟิศทีวีบูรพา ส่งภาพมาอวดกันบ้างนะคะ

อ่านเรื่องที่เกี่ยวข้อง






- ONLINE TVBURABHA - 


โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

บันทึกไว้ ก่อนถึง 13 ตุลาคม 2560

ศิลปินสาวชาวเกาหลีใต้ใช้เวลา 20 ปี เก็บภาพจำร้านขายของชำที่กำลังจะเลือนหาย

การเตรียมตัวของชีวิต | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ