เศษ | ทรงวุฒิ อินเรือง

ในที่สุดวันที่นุชรอคอยด้วยใจจดจ่อก็มาถึง สาวน้อยวัยสิบขวบเศษยืนมองภาพตนเองในกระจกอย่างพินิจพิเคราะห์ แล้วหมุนตัวไปมาอย่างอารมณ์ดี เสียงหัวเราะเล็กๆ เล็ดลอดออกมาเป็นครั้งคราว ใบหน้ายิ้มแย้มอย่างมีความสุข หันซ้ายหันขวาไปมาสักครู่ก็สงบลง สาวน้อยผู้จ้องมองภาพตัวเองในกระจกอีกครั้งสายตาจับจ้องไปที่รูปภาพที่ปักอยู่บนเสื้อก่อนจับชายเสื้อมาดอมดม ไม่รู้ว่ากลิ่นหอมหวนสักเพียงใด แต่สาวน้อยสูดกลิ่นของมันเข้าไปเต็มกำลัง ก่อนค่อยๆคลายลมหายใจออกมาช้าๆ สาวน้อยมีความสุขเหลือเกิน

นี่เป็นครั้งแรกที่นุชสวมใส่เสื้อตัวนี้หลังจากเก็บหอมรอมริบแต่ละบาทจากทั้งค่าขนมที่เหลือจากโรงเรียนค่ารับจ้างชาวบ้านแถวตลาดสดใกล้บ้าน ทั้งล้างจาน ล้างผัก รดน้ำต้นไม้ เงินแต่ละบาทที่ได้มาสาวน้อยเก็บรวบรวมไว้เพื่อซื้อเสื้อผ้าในตลาด หลังเลิกทำงานทุกเย็นสาวน้อยต้องคอยไปแอบยืนดูด้วยเกรงมันจะถูกผู้อื่นจับจองไปเสียก่อน ด้วยความตั้งใจไม่นานก็ได้เป็นผู้ครอบครองมันสำเร็จ ทำอย่างไรได้หล่ะ ก็รูปพี่ทรายบนเสื้อตัวนี้ช่างสวยงามเหลือเกิน


นุชคว้ากระดาษกับปากกาหน้าหิ้งกระจกยัดลงกระเป๋ากางเกงก่อนลงจากบ้าน แล้วเดินเข้าไปจูงรถจักรยานใต้ถุนบ้านออกมา  สาวน้อยรีบปั่นจักรยานมุ่งหน้าสู่ตลาดที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตรเพื่อพบหน้าพี่ทราย ดาราในดวงใจ ซึ่งมาเปิดตัวผลิตภัณฑ์มีชื่อยี่ห้อหนึ่งซึ่งหล่อนเป็นพรีเซ็นเตอร์

สารพันเรื่องราวของดาราสาวชวนให้นุชนึกวาดฝันถึงเรื่องราวต่างๆนานามาตลอดทาง จนกระทั่งถึงตลาดผู้คนจับจ่ายใช้สอยเนืองแน่นสองฟากฝั่งถนน เสียงผู้คนสนทนาอื้ออึงฟังไม่ได้ศัพท์ ผู้คนเริ่มแน่นขึ้นเมื่อเข้าใกล้สถานที่จัดงาน การจราจรเริ่มแออัด สาวน้อยตัดสินใจจอดรถจักรยานไว้ริมถนนก่อนเดินเข้าไปยังสถานที่จัดงานเวทีสำหรับดาราดังถูกตกแต่งสวยงาม โปสเตอร์สินค้าแบบต่างๆ ติดอยู่ทั่วอาณาบริเวณ สองพิธีกรหนุ่มสาวบนเวทีพูดคุยหยอกล้อกับผู้มาร่วมงานช่วยให้บรรยากาศครื้นเครงพอตัว สาวน้อยค่อยๆ แทรกกายเข้าไปประชิดขอบเวที 

"ขณะนี้เวลาที่ทุกคนรอคอยมาถึงแล้ว ขอเสียงปรบมือต้อนรับคุณทราย ดาราสาวคนเก่งของเราด้วยครับ"

สิ้นเสียงประกาศเสียงปรบมือก็ดังอื้ออึง และมันทวีความดังขึ้นเมื่อดาราสาวเดินออกมาจากฉากหลังเวที

"สวัสดีค่ะ" หล่อนพูดขณะประนมมือขึ้น เสียงปรบมือค่อยๆเบาลงก่อนเงียบในท้ายที่สุด

"พี่ทรายสวยเหลือเกิน" นุชรำพันออกมา

พิธีกรเริ่มซักถามถึงผลงานของดาราสาว แต่ทั้งหมดไม่อยู่ในความสนใจของนุชเลย ความดีใจระคนความตื่นเต้นทำให้สาวน้อยไม่รับรู้เรื่องราวใดๆ หล่อนเพ่งพิศไปที่ผิวอันขาวเนียน เสื้อผ้าทันสมัย ใบหน้าสวยสดของดาราสาว

"พี่ทรายสวยเหลือเกิน" นุชเปรยขึ้นมาอีกครั้ง  ดั่งต้องมนตร์สาวน้อยยืนนิ่งจ้องมองดาราในดวงใจอยู่อย่างนั้น มารู้ตัวอีกทีก็ตอนเสียงปรบมือดัง 

นุชรอคอยให้งานนี้เสร็จสิ้นลงด้วยใจจดจ่อ เวลาผ่านไปสักครู่การแนะนำสินค้าหลากหลายรุ่นของดาราดังก็เสร็จสิ้นลง หล่อนกล่าวอำลาก่อนเดินกลับไปยังหลังเวทีแล้วก้าวลงจากเวที นักข่าวมากมายรีบเข้าไปรุมล้อมหล่อน พร้อมกับตั้งคำถามถึงเรื่องราวต่างๆ ทั้งเรื่องของสินค้าที่เพิ่งโปรโมทเสร็จ เรื่องงานละครที่เรตติ้งกำลังมาแรง เรื่องภาพหลุดกับนักแสดงหนุ่มชื่อดัง หล่อนเลือกตอบเป็นข้อๆ ไม่ทันตอบเสร็จดีโทรศัพท์ของหล่อนก็ดังขึ้น หล่อนจึงขอตัวกลับก่อน นักข่าวยังพยายามซักถามไม่ลดละจนการ์ด 4-5 คน ต้องเข้ามาช่วยคุ้มกันหล่อนในขณะที่นักข่าวยังคงเดิมตามซักถามไม่ลดละ จนเหตุการณ์เริ่มวุ่นวาย นุชอาศัยช่วงชุลมุนนี้เองค่อยๆ แทรกกลุ่มผู้คนเข้าไปจนกระทั่งได้ประชิดตัวดาราขวัญใจ 

"ค่ะๆ เดี๋ยวทรายจะรีบไป ช่วงนี้ทรายไม่ค่อยมีเวลาว่างเลย ตอนเย็นยังต้องถ่ายละครต่ออีกเรื่องค่ะ" ดาราสาวพูดโทรศัพท์ท่าทางเร่งรีบ

นุชตื่นเต้นมากเมื่ออยู่ต่อหน้าดาราขวัญใจ สาวน้อยล้วงแผ่นกระดาษและปากกาให้พี่ทรายดาราดังรับไว้ขณะยังคุยโทรศัพท์อยู่ ก่อนขยำมันทิ้งลงพื้นแล้วเดินจากไป สาวน้อยยืนแน่นิ่งขณะมองพี่ทรายเดินไปขึ้นรถตู้ที่จอดรออยู่

เรื่องจาก นิตยสาร ฅ.คน ปีที่ 6 ฉบับที่ 61 เดือนพฤศจิกายน 2553 (ผลงานจากทางบ้าน)
ขอขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต


- ONLINE TVBURABHA -

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ครั้งหนึ่งในชีวิตของ พนม ช่อจันทร์

ศิลปินสาวชาวเกาหลีใต้ใช้เวลา 20 ปี เก็บภาพจำร้านขายของชำที่กำลังจะเลือนหาย

การเตรียมตัวของชีวิต | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ