ผลัดใบ | ไลลา

เสียงนาฬิกาปลุกตอนตีสอง ฉันลืมตาตื่น ลุกขึ้นนั่งครู่หนึ่ง จึงเดินเข้าครัว หยิบกาน้ำร้อนขึ้นตั้งบนเตาแล้วเดินกลับเข้าบ้าน เปิดวิทยุฟังรายการข่าวที่พูดถึงเรื่องการเมืองซ้ำๆซากๆ ที่ดำเนินมาตลอดทั้งวัน ฉันไม่ได้สนใจฟังเท่าไรนัก ที่เปิดไว้ก็เพื่อหวังให้เสียงของมันปลุกให้ตื่นเต็มตาเท่านั้นเอง

เสียงกาต้มน้ำร้องหวีด ฉันเดินเข้าครัว ปิดเตา ฉวยกาน้ำร้อนเดินเข้าบ้านพร้อมกับแก้ว และขวดกาแฟ หันไปมองปลั๊กไฟ ดูความพร้อมของหม้อไฟที่เสียบชาร์จไว้ตั้งแต่เมื่อคืนกลิ่นกาแฟหอมฟุ้งแตะจมูก

ฉันใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงกว่าจะเตรียมตัวพร้อมที่จะออกไปกรีดยางในเช้ามืดวันนี้ นาฬิกาที่ฝาบ้านชี้บอกเวลาใกล้ตีสาม เสียงรถมอเตอร์ไซด์ของเพื่อนบ้านออกไปหลายคันแล้ว ฉันหยิบมีดกรีดยางใส่ย่าม หนีบหม้อไฟไว้ข้างสะเอว สวมหัวไฟกับหน้าผากแล้วสตาร์ทเครื่องเจ้ารถฮอนด้าคันเก่าขี่ฝ่าสายลมเย็นออกไปสวนที่อยู่ไม่ไกลนัก

ดาวพราวเต็มท้องฟ้า ในคืนที่ไม่มีแสงจันทร์ สองข้างทางมีแสงวับแวมจากตะเกียงของผู้ที่กำลังก้มๆ เงยๆ กรีดยาง กลิ่นดอกเข็มป่า และดอกโมกหอมอบอวลลอยตามลมมาปะทะจมูกเป็นระยะๆ ฉันจอดรถไว้ริมทางเข้าสวนยาง ลงเดินข้ามตรอกน้ำที่มีน้ำไหลเอื่อย เนื่องจากเป็นหน้าแล้งน้ำจึงน้อยถ้าเป็นหน้าฝน น้ำจะเอ่อล้นท่วมไปเกือบต้นยางแถวล่างสุด


เสียงป้าฉิ้มตะโกนเรียกทักทายมาจากสวนฝั่งตรงข้าม ฉันขานรับอย่างคุ้นเคยแล้วตั้งหน้าเดินขึ้นเนินไปแถวบนสุด เริ่มลงมือกรีดยางจากแถวบนสุดก่อน เพื่อความสะดวกในเวลาเก็บยางจะได้ไม่ต้องเก็บขึ้นเขา แสงดาวส่องผ่านใบยางลงมาให้มองเห็นเป็นเงาสลัวๆ ไปรอบด้าน ฉันเดินก้มๆ เงยๆ จนแสงทองเริ่มสาดขึ้นมาจากท้องฟ้าทางทิศตะวันออก เสียงไก่เถื่อนขันดังมาจากป่าละเมาะข้างสวน ภารกิจในตอนหัวรุ่งจึงสิ้นสุดลง ป้าฉิ้มกลับไปตั้งแต่ยังไม่สว่าง เพราะแกมาตั้งแต่เที่ยงคืนทุกวัน เมื่อฉันมาถึง แกก็กรีดยางเสร็จแล้ว

ฉันนั่งพักบนเบาะรถเครื่องที่เปียกน้ำค้างชุ่ม ทอดสายตามองไปยังทิวเขาไกลลิบ หมอกขาวโพลนยังปกคลุมทั่วผืนป่า แสงจากดวงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมาทำให้หมอกบางส่วนดูเป็นสีทองสวยงาม ลดสายตาลงมองเส้นทางที่ทอดไปยังหมู่บ้าน บ้านลุ่มเป็นชื่อของหมู่บ้าน เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นมาตามสภาพภูมิประเทศของหมู่บ้านซึ่งถูกโอบล้อมไว้ด้วยภูเขา ภูเขาที่กำลังจะเปลี่ยนสี 

รอบหมู่บ้านทั้งสามร้อยหกสิบองศาเป็นสวนยางเกือบทั้งหมด ซึ่งต่อมาจากหมู่บ้านอื่นไปจนจรดกับเขตทุ่งอุทยานแห่งชาติ ย่างเข้าฤดูร้อน ใบยางเริ่มเปลี่ยนสี จากสีเขียวเข้มค่อยๆกลายเป็นสีเหลือง และจะกลายเป็นแดงดาษไปทั่วป่าในที่สุด หลังจากนั้นใบยางก็จะร่วง ภูเขาจะกลายเป็นสีขาวโพลนจากสีของต้นยาง และอีกไม่นานต้นยางก็จะผลิใบเป็นสีเขียวอ่อนไปทั่วป่าอีกครั้ง เป็นฤดูที่สวยงามที่สุด แต่มันก็ต้องแลกมาด้วยการขาดรายได้จากการกรีดยาง ในช่วงฤดูยางผลัดใบเป็นช่วงที่ชาวสวนเว้นช่วงให้ต้นยางได้พักฟื้น รอจนกว่าใบยางที่ผลิออกมาใหม่แก่ขึ้นจึงจะเริ่มกรีดยางกันอีกครั้ง

แดดเริ่มแรง หมอกขาวสลายหายไปจนเกือบหมด ฉันเอื้อมมือไปหักดอกเข็มป่าสักสีม่วงช่อใหญ่มาช่อหนึ่ง สตาร์ทรถแล้วขี่กลับเข้าหมู่บ้าน ก่อนจะเลี้ยวรถเข้าบ้าน หันไปเห็นบ้านยายสีมีญาติๆ ของแกมารวมตัวกันหลายคน สงสัยว่าอาการป่วยของแกจะทรุดหนัก ยายสีอายุแปดสิบกว่าแล้ว เริ่มมีอาการป่วยเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา ฉันไม่รู้แน่ว่าแกเป็นโรคอะไร แต่ก็เดาว่าน่าจะเป็นโรคที่เกี่ยวกับความชรา ความเสื่อมถอยไปตามวัย ฉันคิดในใจว่าจะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วแวะไปเยี่ยมแกสักหน่อย

ฉันวางดอกเข็มสีม่วงไว้บนโต๊ะใกล้ที่นั่งของแม่ ถามแม่ถึงอาการเจ็บเข่าจากโรคข้อเข่าเสื่อม แม่ยิ้มแล้วตอบว่าดอกเข็มสวยดี ฉันมองหน้าแม่ คำตอบนั้นแสดงว่ายังปวดอยู่แม่มักเลี่ยงที่จะตอบถึงอาการปวดโดยใช้การยิ้มแทนคำพูด แต่ถ้าแม่ไม่ปวด แม่จะตอบว่า หายดีแล้ว แม่เป็นผู้หญิงที่มีความอดทนสูงมาก ไม่เคยปริปากพูดถึงความเจ็บปวด ฉันและพี่ๆต้องสังเกตเอาเองจากอาการภายนอก และสัมผัสความรู้สึกจากคำพูดของแม่

"ถ้าไม่ดีขึ้น พรุ่งนี้จะพาไปหาหมอนะแม่" ฉันบอกพร้อมกับลูบที่ข้อเท้าแม่เบาๆ

เสียงประกาศดังผ่านทางหอกระจายเสียงของหมู่บ้านได้ความว่า ยายสีได้เสียชีวิตลงแล้ว ให้ชาวบ้านออกไปช่วยกันจัดสถานที่บริเวณวัดเพื่อจัดงานศพ ฉันมองหน้าแม่อีกครั้ง แม่พยักหน้า ฉันลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ตะโกนบอกพี่นุช ญาติที่อยู่บ้านติดกัน ให้ช่วยเก็บยางให้ด้วยในวันนี้ แล้วจึงสตาร์ทเครื่องรถมอเตอร์ไซด์ขี่ออกจากบ้านมุ่งตรงไปที่วัด โดยมีสายตาของแม่มองตามจนสุดทาง

เรื่องจาก นิตยสาร ฅ.คน ปีที่ 3 ฉบับที่ 33 เดือนกรกฎาคม 2551(ผลงานจากทางบ้าน)
ภาพจาก pixabay

- ONLINE TVBURABHA - 

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ศิลปินสาวชาวเกาหลีใต้ใช้เวลา 20 ปี เก็บภาพจำร้านขายของชำที่กำลังจะเลือนหาย

การเตรียมตัวของชีวิต | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ

ได้ชีวิตใหม่ในวันรับเสด็จ ยายชุบ สามร้อยยอด