บทความ

กำลังแสดงโพสต์จาก 2017

ก่อนชม 'เก่ง ลายพราง'

รูปภาพ
ในความคิดเห็นและการแสดงความรู้สึกมากมายต่อกรณี คนค้นฅน เก่ง ลายพราง มีอยู่ท่านหนึ่งที่ผมรู้สึกถึงความเป็นกัลยาณมิตรและอยากสนทนาด้วย คือผู้ที่ใช้นามว่า พรนับพัน เหมือนพิมพ์ ที่ถามมาว่าจากเสียงสะท้อนของคนดู ผมได้ข้อคิดอะไรจากกรณีของเก่ง ลายพรางบ้าง 
ความจริงเรื่องนี้มีประเด็นให้คุยกันได้มากมาย แต่คุณพรนับพันถามมาเรื่องข้อคิด ผมก็จะตอบเรื่องข้อที่ได้คิด


ข้อคิดประการแรก ที่ผมได้คือเรื่องของโลกธรรม โดยเฉพาะสัจธรรมเรื่องสรรเสริญ นินทาครับ
แต่ไม่ใช่เพียงแค่โลกมีทั้งสรรเสริญและนินทาเท่านั้น ประการที่สำคัญก็คือ 'เรา' เป็นผู้สร้างเหตุ ปัจจัย หรือสร้างกรรมให้เกิดการนินทานั้นเอง จะไปโทษผู้อื่นไม่ได้ 
ประการที่สอง ถ้ากล่าวโดยเชื่อมโยงไปอีกก็สามารถพูดให้เข้าใจกันง่ายๆว่า ทั้งๆที่รู้ว่าจะต้องมีคนด่าแต่ก็ยังทำ เพราะฉะนั้นที่มีหลายท่านเข้าใจว่า ละหลักการหรือทิ้งจุดยืนเพื่อเรตติ้งนั้น มองในมุมนี้ เรากำลังทำตามหลักการโดยให้ค่ากับความนิยมเป็นเรื่องรองไม่ใช่หรือ
ประการที่สาม กรรมเป็นเครื่องบ่งชี้เจตนาฉันใด ความเห็นก็สะท้อนให้เห็นคุณภาพของความคิดและจิตใจของผู้แสดงความคิดเห็นฉันนั้น 
ประการที่สี่ ข้อนี…

จากเมย์ ครีมถึงเปรี้ยว 2 | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ

รูปภาพ
ในวันเดียวกันกับที่กระแสของเปรี้ยวกำลังเปรี้ยงปร้างนั้น ผมได้มีโอกาสชมการถ่ายทอดสดกีฬาที่ผมชอบถึงสองรายการคือ การแข่งขันมวยกรง 8 เหลี่ยม หรือศึก UFC ระหว่าง Jose Aldo กับ Max Holloway และอีกคู่ที่สร้างความประทับใจมากคือ การแข่งขันแบดมินตัน เอสซีจี ไทยแลนด์ โอเพ่น รอบชิงชนะเลิศ ประเภทหญิงเดี่ยว ระหว่างน้องเมย์ รัชนก อินทนนท์ กับน้องครีม บุศนันท์ อึ๊งบำรุงพันธุ์

ขอพูดถึงน้องเมย์กับน้องครีมก่อน ประวัติความเป็นมาของน้องเมย์ก็คงทราบกันแล้วว่า เป็นลูกคนงานในโรงงานทำขนมของเจ้าของสโมสรบ้านทองหยอด ถูกจับมาเล่นแบดเพราะต้องการจัดการกับความซุกซนในวัยเด็ก ส่วนน้องครีมนั้นคุณพ่อคุณแม่เห็นความชอบจากการตีแบดป๊อกแป๊กหน้าบ้าน เลยพาไปฝึกหัดที่สโมสรแถวบางโพ สองคนเหมือนกันตรงที่มีผู้ใหญ่ที่เป็นกัลยาณมิตรส่งเสริม และเสริมสร้างพลังด้านบวกนำพาไปในทางที่สร้างสรรค์
แม็ทช์ชิงชนะเลิศระหว่างน้องเมย์กับน้องครีมในวันนั้น สำหรับผมเป็นแม็ทช์แห่งความทรงจำที่ไม่ได้เป็นแค่เกมคุณภาพ ซึ่งเต็มไปด้วยความสนุก การขับเคี่ยว พลิกไปพลิกมา อย่างสูสีกันของทั้งคู่ เท่านั้น แต่จากการเฝ้าติดตามดู และเชียร์น้องทั้งสองมาอย่างต่อเนื่อง…

'น้องบิว' หญิงสาวที่ยืนหยัดด้วยหัวใจที่เข้มแข็ง

รูปภาพ
“แม้หนูจะถูกตัดแขนไปเนื่องจากโรคมะเร็ง แต่หนูก็ยังคงมีลมหายใจ ยังมีชีวิตอยู่ มีแขนอีก 1 ข้าง มีขา 2 ข้าง มีความคิด ความรู้สึก มีสมอง พอที่จะต่อชีวิตให้เราอยู่ต่อไปได้ แม้วันนี้เราจะมีแต่ความสูญเสียมองไม่เห็นอนาคตว่าเป็นยังไง แต่ขอให้เราทำวันนี้ให้ดีที่สุด เผชิญกับมันต่อไปชีวิตเราจะเหลืออีกนานแค่ไหนก็ต้องยอมรับกับมัน มีสิ่งเดียวที่ยึดมั่นในหัวใจ  คือ ตราบใดที่มีลมหายใจเราก็ต้องสู้ให้ถึงที่สุด วันหนึ่งเราสู้ไม่ไหวเราหมดลมก็คือวันนั้นที่ไม่ได้สู้ ทุกปัญหามีทางออกเสมอตราบที่มีลมหายใจ”



นี่เป็นคำพูดที่ออกมาจากหัวใจและความเข้มแข็งของ “น้องบิว”  กฤตชญาภา วงศ์ไชย เจ้าของรางวัลคนค้นฅนอวอร์ด ครั้งที่ 3 สาขารางวัลคนเล็กหัวใจใหญ่  (เหรียญเงิน) ที่ครั้งหนึ่งเรื่องราวชีวิตของเธอได้สร้างแรงบันดาลใจ และเป็นกำลังใจให้กับผู้คนจำนวนมาก เธอยืนหยัดต่อสู้กับโรคร้าย ด้วยหัวใจที่เข้มแข็ง เพื่อการมีลมหายใจ มีชีวิตอยู่ และทำตามความฝันของเธอ น้องบิว เป็นเด็กหญิงที่ต้องสูญเสียดวงตาทั้ง 2 ข้างจากโรคมะเร็งที่ดวงตาตั้งแต่อายุได้เพียง 11 เดือน แต่เธอก็เพียรพยายามใช้ชีวิตในโลกมืดโดยไม่เคยย่อท้อ จนสามารถเรียนได้ถึงระดับ…

โครงการเพื่อผู้พิทักษ์ ปี 3 คืนผืนป่ามรดกโลกดงพญาเย็น

รูปภาพ
โครงการเพื่อผู้พิทักษ์ ปี 3 คืนผืนป่ามรดกโลกดงพญาเย็น อีกหนึ่งกิจกรรมที่เกิดจากความร่วมมือระหว่างโครงการเพื่อผู้พิทักษ์ปี 3 กับ อุทยานแห่งชาติทับลานและกลุ่มจิตอาสา ภาคีเครือข่ายต่างๆ ที่เล็งเห็นความสำคัญในการฟื้นผืนป่าที่เกิดจากการบุกรุกจนเสื่อมสภาพ และเป็นการจัดการทุ่งหญ้าแหล่งอาหารสัตว์ป่า บริเวณพื้นที่รอบแนวการก่อสร้างสะพาน-อุโมงค์แนวเชื่อมต่อทางนิเวศวิทยาระหว่างผืนป่ามรดกโลกเขาใหญ่-ทับลาน (Corridor) เพื่อเชื่อมต่อผืนป่า 2 ผืนเข้าด้วยกัน และเป็นทางให้สัตว์ป่าได้ข้ามผ่านระหว่างป่าทั้งสองผืน จุดบริเวณ กม.27-29  ถนนสาย 304 อ.กบินทร์บุรี-อ.ปักธงชัย 

สำหรับทางเชื่อมต่อผืนป่า หรือทางข้ามสัตว์ป่า หรือคอริดอร์ (Corridor) ที่กำลังก่อสร้างใกล้แล้วเสร็จในปี 2561 นั้น เป็นไปตามข้อกำหนดของทางยูเนสโก หลังประกาศให้ดงพญาเย็นเขาใหญ่ เป็นมรดกโลกเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2548  และเป็นการวางมาตรการ การรักษาคงสภาพผืนป่า เพื่อลดผลกระทบและความเสี่ยงต่อผืนป่า สัตว์ป่า ตลอดถึงการหลอมรวมป่าทั้ง 5 ผืน ในตามคำประกาศเข้าด้วยกัน ให้สัตว์สามารถเดินทางข้ามไปผสมพันธุ์กันได้ ไม่ให้เกิดอันตรายระหว่างการเดินข้ามเส้นทางเ…

จากเมย์ ครีมถึงเปรี้ยว | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ

รูปภาพ
หากร่างกายไม่อุทธรณ์ว่าถึงเวลาที่ต้องพักผ่อนอย่างเป็นกิจลักษณะแล้ว เสาร์อาทิตย์นี้ถ้าไม่อยู่ที่งานอบรมชาวนาที่สระบุรี ผมก็คงอยู่ที่สวนริมแม่น้ำฯ และคงไม่ได้รับรู้ว่าสังคมไทยอลอึงไปด้วยเรื่องของเปรี้ยว และคงไม่ได้เสพย์(กระแสความรู้สึกและความเห็นของคนไทยที่มีต่อ)เรื่องของเธอมากขนาดนี้

คงไม่ต้องกล่าวซ้ำว่ากระแสนั้นเป็นอย่างไร เท่าที่เห็นปฏิกิริยาของคนส่วนใหญ่เทไปในทิศทางเดียวกัน มีเพียงส่วนน้อยที่มองต่างหรือมองอย่างกลางๆ ส่วนที่เฉยๆกับเรื่องนี้ เข้าใจว่าก็คงมีไม่น้อย แต่ไม่น้อยนั้นมากเท่าไหร่ก็ไม่ทราบได้ เพราะยังเฉยอยู่ ส่วนที่ยกย่องชื่นชมเป็นไอดอลเห็นว่าก็มีอยู่ แต่ไม่ว่าจะด้วยวิธีคิดแบบไหนผมขอถอนหายใจ

ผมลองแยกธาตุการปรี๊ดแตกทางอารมณ์ของสังคมไว้เล่นๆดังนี้ จะถูกหรือผิดมากน้อยแค่ไหนก็คงไม่ใช่เรื่องที่ต้องเอาเป็นเอาตายกันนะครับ กระแสความไม่พอใจเริ่มก่อตัวจากความสะเทือนใจต่อภาพที่อเนจอนาถของผู้ถูกกระทำ และเมื่อรู้ว่าผู้กระทำเป็นใคร ต่างไปจากฆาตกรที่อยู่ในจินตนาการอย่างไร รู้พฤติกรรม ขั้นตอนการลงมือ เจตนาที่จะหลบหนีรวมทั้งการหลบหนีที่ไม่ได้กระเซอะกระเซิง ลนลาน เหมือนในละคร หนำซ้ำยังสวยไม่ส…

ข้อคิดจากกำแพงหิน 2 | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ

รูปภาพ
เขาหาเลี้ยงชีพด้วยการตระเวนเก็บขยะ ของเก่า ที่ไม่เป็นที่ต้องการของผู้คนแล้วไปขาย จึงไม่แปลกหากคนส่วนใหญ่จะเข้าใจว่าซาเล้งคู่ใจเก่าๆที่เขามีน่าจะเป็นของที่สำคัญ จำเป็นและมีค่าที่สุดของชีวิต

แต่แล้ววันหนึ่ง เมื่อเขาตัดสินใจทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อทำตามเป้าหมายใหม่ของชีวิต นั่นคือการเดินเท้าไปทั่วทุกภูมิภาคของประเทศ สิ่งที่เคยมีความหมายมาก่อนก็ไม่มีความหมาย เขานำซาเล้งเก่าๆนั้นไปมอบให้กับผู้ที่ต้องการมัน ใช้ประโยชน์ต่อไป รองเท้าวิ่งที่มีคุณภาพดีๆคู่หนึ่ง ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่เคยมีอยู่ในพจนานุกรมชีวิต กลายเป็นสิ่งจำเป็นที่ไม่มีไม่ได้ขึ้นมา

แต่หลังจากภารกิจการเดินเท้าต้องจบลงก่อนกำหนด เนื่องจากพื้นที่ๆเขาจะเดินทางเข้าไป มีคนในพื้นที่เตือนว่า อันตรายเกินกว่าที่ชายแปลกหน้า ผมเผ้าหนวดเครารุงรังอย่างเขาจะเดินแบกธงชาติเข้าไป แล้วค่ำไหนนอนนั่น การหันหลังกลับหลังจากลงรถไฟที่หัวลำโพง รองเท้าวิ่งก็ไม่ใช่สิ่งจำเป็นอีกต่อไป

ที่ๆจะซุกหัวนอน กับอุปกรณ์หาเลี้ยงชีพใหม่ ในวันที่ไม่มีซาเล้งคู่ใจ และทำเลเก่าก็ถูกผู้จับจองรายใหม่ยึดครองไปแล้ว กลายเป็นเรื่องเฉพาะหน้าที่จำเป็นกว่า

ครั้นเมื่อเขาได้รับการอุปการะใ…

ข้อคิดจากกำแพงหิน 1 | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ

รูปภาพ
ผมไม่แน่ใจว่า ผมควรใช้คำว่ากำแพงหรือรั้ว เพราะจะใช้คำว่ากำแพงก็ไม่น่าจะตรงนัก ด้วยความสูงเมตรเศษๆ ของมันนับว่าไม่สูงนัก ครั้นจะเรียกว่ารั้ว ก็รู้สึกว่าเทียบกับรั้วทั่วๆไปที่เห็นในละแวกเดียวกัน มันก็ดูละม้ายกำแพงเสียมากกว่า เอาเป็นว่าเรียกกำแพง แต่ให้เข้าใจว่าเป็นรั้วกั้นบอกอาณาเขต แสดงการครอบครอง และความเป็นเจ้าของที่ดินผืนหนึ่งก็แล้วกัน
มันเป็นที่ดินผืนเล็กๆผืนหนึ่ง ผมกะด้วยสายตาน่าจะไม่เกิน 1 ไร่ เป็นผืนดินลาดเอียงลงมาหาถนน รูปร่างที่ดูจากกำแพงที่กั้นก็บิดๆเบี้ยวๆที่เต็มไปด้วยกรวดหิน ไม่มีต้นไม้ และต้นหญ้าสีเขียวแม้แต่ต้นเดียว มันเป็นส่วนหนึ่งของลาดไหล่เขาแคบๆระหว่างทางจากหมางคางสู่บาซู ดินแดนแห่งเทือกเขาหินสลับซับซ้อน 
ที่ดินแบบนี้ถ้าเป็นที่บ้านเรา หากมีใครยกให้ฟรีต้องมีโกรธกัน เพราะในความเห็นของคนทั่วไปมันเป็นที่ดินที่ไม่มีคุณค่าใช้ทำอะไรไม่ได้ พ่อเคยเล่าให้ฟังว่าคนใต้แต่ก่อน สำหรับลูกชังพ่อแม่จะยกที่ดินริมทะเลให้ เพราะเป็นที่ดินทราย ทำมาหากินอะไรไม่ได้ ส่วนลูกรัก ก็จะยกที่ดินที่ดินดี เป็นไร่นา สวนผลไม้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป มูลค่าไม่ได้ขึ้นกับการทำการเกษตรอีกแล้ว ลูกชังคงนึกขอบคุณท…

Mariusz Kedzierski หนุ่มพิการแต่ความฝันไม่พิการ

รูปภาพ
ความพิการไม่ได้หมายความว่า "ฉันจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ด้วยตัวเอง...ชีวิตที่ดีนั่นหมายความว่าฉันจะต้องไม่ลืมความฝันของตัวเอง"Mariusz Kedzierski ศิลปินหนุ่ม ชาวโปแลนด์ผู้นี้ เป็นอีกคนที่ทำให้เรารู้ว่าความพิการไม่ได้เป็นข้อจำกัดใดๆในการทำงานศิลปะ เขาสามารถสร้างผลงานด้วยการวาดภาพเหมือนได้อย่างสวยงาม ตลอด 7 ปีที่ผ่านมาเขาทุ่มเวลากว่า 15,000 ชั่วโมง เพื่อสร้างสรรค์ผลงานกว่า 700 ชิ้น   และเคยได้รับรางวัลที่ 2 “Best Global Artist” เมื่อปี 2013 ที่กรุงเวียนนาอีกด้วย อีกทั้งยังมีโอกาสได้ร่วมแสดงผลงานตามที่ต่างๆ เช่น  Cracow, Vienna, Oxford, Wroclaw

Mariusz Kedzierski ยังได้ผุดโปรเจคที่ชื่อว่า  ‘Mariusz Draws’ โดยการเดินทางไปนั่งวาดภาพบนท้องถนนทั่วยุโรป ทั้งเบอร์ลิน , อัมสเตอร์ดัม , ลอนดอน , ปารีส , บาร์เซโลน่า , มาร์แซย์ , เวนิส , โรม , เอเธนส์  เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คน และแสดงให้เห็นว่าข้อจำกัดใดๆนั้นมันไม่มีอยู่จริง


ไปดูผลงานของเขากันดีกว่าค่ะ  









ที่มาboredpanda และ FB : MariuszKedziersk

- ONLINE TVBURABHA -

ระหว่างการเดินทาง 3 (จบ) | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ

รูปภาพ
ความจริงผมไม่อยากเขียนอะไรเกี่ยวกับที่ไปดมทิเบตและซีอานแล้ว เพราะเขียนมา 2 สัปดาห์แล้ว แต่กลับมาก็ไม่สบายเสียอ่วม จวนตัวเข้านึกเรื่องอะไรไม่ออกก็ต้องขออนุญาตอีกสักสัปดาห์นะครับ คงไม่ว่ากัน
ก่อนกลับเมืองไทย ผมนั่งรถไฟจากลาซามานอนที่ซีอาน 3 คืน ที่พักเป็นยูธ โฮสเทล ราคาไม่แพง ยิ่งไม่ใช่หน้าไฮด้วยแล้ว ห้องรวมหกเตียง จ่ายราวๆร้อยบาทต่อคนต่อคืน ห้องสี่เตียงก็ตกคนละร้อยกว่าบาท ส่วนผมนอนห้องสองเตียงกับยุ่นแห่งแม่น้ำร้อยสาย เราจ่ายกันคนละสองร้อยกว่าบาทต่อคืนเท่านั้น ราคานี้เป็นราคาลด 50% ที่จองล่วงหน้าตั้งแต่เดือนมกราคม


โรงแรมที่พักอยู่ไม่ไกลจากแลนด์มาร์คของเมือง คือหอระฆังและหอกลองเท่าไหร่ เดินพอเพลินๆก็ถึง และเพราะได้มีโอกาสเดินแถวๆนั้น จึงทำให้ได้พบเรื่องที่อยากนำมาเล่าสู่กันฟัง 2 - 3 เรื่อง ส่วนเรื่องที่เที่ยวตามหมายของทัวร์คงอาศัยอะไรผมไม่ได้ ไปเปิดอ่านรีวิวที่คนอื่นเขียนๆไว้ดีกว่าแน่นอน
เรื่องแรกเป็นเรื่องที่ผมประทับใจที่สุด คือฟุตบาธและถนนครับ ซีอานเอาสายไฟลงดินหมดแล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แต่ไม่ใช่เพิ่งเร็วๆนี้แน่ เพราะต้นไม้ริมฟุตบาทบางช่วงโตขนาดคนโอบ เรียงรายเป็นระเบียบ สวยงาม …

บันทึกฝึกงาน | ตอน ประสบการณ์ใหม่ในป่ากว้าง

รูปภาพ
สวัสดีครับ ชื่อเก่งครับ วัชระ ใจหาญ  จากมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ มาฝึกเป็นผู้ช่วยตัดต่อรายการสัตว์ป่า

ทำไมถึงเลือกฝึกงานที่ทีวีบูรพา
ส่วนตัวผม ผมชอบรายการสารคดีอยู่แล้วครับ ผมค้นหารายการสารคดี คือมันตอบโจทย์ความรู้สึกของเราได้ ในรายการสารคดีเนี่ย ก็เลยเลือกมาที่ทีวีบูรพา เพราะทีวีบูรพาให้ผมได้ทุกอย่าง ตอบสนองความต้องการของผมได้ ให้ผมได้เรียนรู้เริ่มตั้งแต่กระบวนการถ่ายทำ กระบวนการตัดต่อ กระบวนการเขียนบท ต้องทำอะไรแบบเนี้ย ต้องเก็บข้อมูลได้บ้าง

ก่อนมาฝึกงาน กับหลังมาฝึกงาน ความรู้สึกแตกต่างกันอย่างไร
ต่างกันมากครับ ก่อนมาเนี่ย ตื่นเต้นนิดๆ แต่พอเข้ามาจริงๆพี่ๆเป็นกันเองมาก สอนเราทุกอย่าง ไม่ว่าจะใคร ไม่ว่าพี่เลี้ยงเรา หรือว่าจะเจอพี่ๆคนไหนก็สอนเรา เราถามอะไรได้ทุกอย่างตอบเราได้หมด ตอบสนองความต้องการของเราได้หมด แล้วออกกองพี่ๆก็สอนเราทั้งเรื่องมุมภาพ ทั้งเรื่องการเป็นอยู่ในการออกกอง เป็นอย่างไร ทำอย่างไร

ได้ใช้ความรู้ที่เรียนมาได้มากน้อยแค่ไหน
เยอะมากเลยครับ ทั้ง การถ่ายทำ การตัดต่อ การวางโครงเรื่อง การเล่าเรื่องต่างๆ

จริงๆแล้วไฝ่ฝันอยากเป็นอะไร
ผมอยากเป็นช่างตัดต่อ แต่ผมมารอบนี้ผมจะเอาทุกอ…

พอลล่า ฉันเกิดมาเพื่อเป็นเจ้าหญิง

รูปภาพ
ใบหน้าค่อยๆ เปลี่ยนไป ร่างกายดูเหมือนจะหดเล็กลง เมื่อหญิงคนหนึ่งถอดร่างกลายเป็นเจ้าหญิง ก่อนอื่น คุณต้องลืมซินเดอเรลลา และเจ้าหญิงแสนดีที่เคยรู้จักไปเสียก่อน
ณ อาณาจักรเล็กๆ ในตรอกเก่าแก่โบราณ ยังมีเจ้าหญิงผู้เย่อหยิ่ง



ก่อนที่โชคชะตาจะลิขิตให้หญิงสาวคนหนึ่งได้กลายมาเป็นเจ้าหญิง เธอผู้นั้นใช้ชีวิตฟุ้งเฟ้ออยู่ในโลกแบรนด์เนม ตั้งแต่เสื้อผ้าหน้าผม ไปจนถึงของกินของใช้จิปาถะ
หญิงสาวผู้ไม่เคยแยแสคนละแวกบ้าน ใช้ชีวิตอยู่กับสังคมชั้นสูงในวงการมายา  "พอลล่าไม่ได้เกิดมาก็เป็นเจ้าหญิงเลยนะ มารู้ว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงก็ตอนที่กลับมาจากฮ่องกง ต้องมีคนเข็นรถให้ตลอดเลย และหลังจากนั้นก็ไม่ต้องเดินเองอีกเลย
"เวลานอนก็ต้องมีนางสนองฯ มานอนเฝ้าอยู่ข้างๆ จะไปห้างก็มีองครักษ์คอยอัญเชิญเกี้ยว วันนี้ องครักษ์ไม่อยู่ อยู่แต่นางหนอง"
พยักเหยิดไปยังหญิงสาววัยรุ่น ย้อมผมทอง กำลังนั่งยิ้ม อายม้วนอยู่บนเตียง นางในคนที่หนึ่งของเจ้าหญิงมีชื่อว่า 'เทหญ้า' ไม่ใช่ 'เทย่า'

เหล่าองครักษ์ของเธอประกอบด้วย อะลิฟ อะดิ๊ง และโจอี้ หลาน 3 คน วัย 10 ขวบ  ผู้พร้อมจะติดตามไปทุกหนแห่ง "แรกๆมันไม่อยา…