ว่าด้วยเรื่องการคบมิตร | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ

            

            หลายวันก่อน ผมจำไม่ได้เสียแล้วว่า อะไรทำให้ระหว่างพูดคุยกัน น้องคนหนึ่งเอ่ยขึ้นว่า เขาคิดว่าคำพูดของคนที่ไม่ชอบพอกัน เชื่อถือได้กว่าคำพูดของคนใกล้ตัว หรือคนที่คบหากันเป็นมิตร เธอขยายความว่า เพราะคนที่เกลียดกันนั้น เวลาพูดอะไรจะพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อม ประดิดประดอย ส่วนคนที่เป็นเพื่อนมิตร ดูเหมือนจะรักกันนั้น มักพูดอะไรไม่ตรง พูดไม่หมด ด้วยความเกรงใจ ถนอมจิตใจ  ซึ่งสุดท้ายก็เท่ากับพูดความไม่จริง

             นั่นเท่ากับ ซตพ. ได้ว่า สุดท้ายของท้ายสุด เท่ากับคนที่เป็นมิตรนั้น เอาเข้าจริงแล้วไม่จริงใจนั่นเอง

             ดูเผินๆ ตรรกะนี้ดูเข้าที แต่ยังไม่เข้าท่า เพราะน่าจะมาจากความผิดหวังในความคาดหวังต่อมิตร และขัดแย้งกับหลักที่ผมยึดอยู่มาก คือ หลักของพุทธศาสนา ผมไม่ได้ถกเรื่องนี้กับเธอ แต่แย้งไปในเชิงตั้งคำถามว่า หลักที่พระพุทธเจ้าสอน พระองค์ไม่ได้สอนให้เชื่อบาปมิตรหรือมิตรที่ไม่ใช่มิตรแท้ แล้วบอกว่ากัลยาณมิตร หรือมิตรแท้ คือมิตรที่พูดไม่จริง เชื่อไม่ได้นะ

            ในการเทศนาธรรมครั้งหนึ่ง พระอาจารย์ชยสาโรได้ให้ปัญญาเรื่องบุพนิมิตรแห่งมรรค หรือแสงอรุณแห่งการพัฒนาชีวิต 7 ประการ อันประกอบด้วย กัลยาณมิตตตา การมีมิตรที่ดี สีลสัมปทา ความถึงพร้อมด้วยศีล ฉันทสัมปทา การทำฉันทะให้ถึงพร้อม อัตตสัมปทา ความถึงพร้อมด้วยตนที่ฝึกดีแล้ว ทิฏฐิสัมปทา การตั้งอยู่บนหลักความคิด ความเชื่อที่ถูกต้องดีงาม อัปปมาสัมปทา การถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาท และ โยนิโสมนสิการสัมปทา ความฉลาดคิดอย่างแยบคายนั้น

         ข้อแรกที่เป็นเงื่อนไขหลักในการสร้างสิ่งแวดล้อมที่จะนำไปสู่ความสุขความเจริญในชีวิต คือเรื่องของกัลยาณมิตร หรือการมีเพื่อนที่ดีนั่นเอง การคบมิตรหรือเพื่อนที่ดีไม่ได้หมายความว่าเราต้องมีเพื่อนดีเท่านั้น แต่หมายถึงการที่เราต้องเป็นเพื่อนที่ดีกับผู้อื่นด้วย

            ซึ่งแน่นอนความเป็นกัลยาณมิตรย่อมไม่ได้วัดกันที่คำพูดถูกใจ ไม่ถูกใจ พูดความจริงหมด ไม่หมด ตรง ไม่ตรงเท่านั้น แต่มีสิ่งที่ต้องนำมาพิจารณาประกอบอีกมากมายโดยเฉพาะดูเจตนาที่กำกับการกระทำนั้นๆ 

            หลักพิจารณาง่ายๆ ในการคบมิตรที่พระอาจารย์ชยสาโรให้เป็นข้อสังเกตในการดูว่าใครเป็นกัลยาณมิตร (หรือเราเป็นกัลยาณมิตรกับใคร) หรือไม่ คือเมื่อคบกับใครแล้ว เรา(หรือเขา) เร้ากุศลหรืออกุศลซึ่งกันและกัน คบกันแล้วชวนกันดีขึ้นหรือเลวลง ผิดศีลง่ายขึ้นหรือเปล่า

            ซึ่งสุดท้ายแล้ว หากหลักพิจารณาในการคบมิตรมีเรื่องของเป้าหมายภายใน คือเรื่องของจิตใจที่สูงขึ้นหรือต่ำลง กุศล หรืออกุศล มาเป็นตัวชี้วัดด้วย เราก็คงจะชัดขึ้นว่าเราควรจะคบมิตรอย่างไร และควรจะเป็นมิตรแบบไหน กับใคร


- ONLINE TVBURABHA -

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ศิลปินสาวชาวเกาหลีใต้ใช้เวลา 20 ปี เก็บภาพจำร้านขายของชำที่กำลังจะเลือนหาย

การเตรียมตัวของชีวิต | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ

ได้ชีวิตใหม่ในวันรับเสด็จ ยายชุบ สามร้อยยอด