วิถีทีวีบูรพา 'เจ้าสีนิล' | วไลพร เพสวัสดิ์


เจ้าแมวตัวน้อยสีดำ...นามว่า 'สีนิล'....สีนิลแมวแห่งทีวีบูรพา


สมาชิกใหม่ เพื่อนใหม่ของเจ้าสามสี


แรกๆ สามสีไม่ค่อยจะชอบสีนิลสักเท่าไหร่ สังเกตจากเวลาสีนิลเข้าใกล้ๆสามสีมีท่าทางแปลกๆ


ตอนสีนิลมาใหม่ๆ ตัวเล็ก และผอมมาก ..ผอมกว่าตอนที่สามสีมาใหม่ๆ เสียอีก

ภาพที่เห็นนี้ เป็นภาพในอดีต...เพราะเดี๋ยวนี้สีนิลอ้วนเหลือเกิน


สีนิลเป็นแมวเพศผู้  นิสัยน่ารักกว่าสามสี ....ความน่ารักของสีนิล ...วัดจาก เวลาเราอุ้มเขาไม่ขัดขืน..แค่นี้แหล่ะ

แมวก็เหมือนกับคน แค่ทำให้เรารู้สึกว่าเขาไม่ขัดขืนเรา..เขาก็น่ารัก

เมื่อก่อนเวลาอุ้มสีนิล เขาจะไม่ขัดขืน ...แต่เดี๋ยวนี้สีนิลมีเล่นตัว...อาจเพราะเริ่มอยู่นานเลยกล้าที่จะมีปากเสียง...ถ้าสีนิลไม่อยากให้อุ้มเขาจะใช้ขาปัดแขนเราเบาๆ แต่ไม่กัด..หากเราขัดขืนยังไงก็จะอุ้ม....เขาก็จะปล่อยให้เราอุ้ม..คงคิดว่าอุ้มซะให้มันจบๆไป


สีนิลติดพี่แม่บ้านมาก...ไม่รู้ว่าตอนสีนิลมาใหม่ๆ 'สามสี' จะรู้สึกไหมว่าถูกสีนิลแบ่งความรักไป


ถึงสามสีจะดุ ...แต่ก็อดห่วงความรู้สึกแมวไม่ได้...เพราะใครๆก็เริ่มหันมาสนใจสีนิล
แต่เราก็ไม่รู้ว่าใครรักสามสี หรือสีนิลมากกว่ากัน...คนบางคนบอกว่าพ่อแม่บางคนรักลูกไม่เท่ากัน..อาจไม่จริงเสมอไป...พ่อแม่อาจรักลูกเท่ากัน ..แต่อาจปฏิบัติไม่เหมือนกัน..ในช่วงเวลาที่ต่างกัน...



ไม่ว่าใครจะรักสามสี หรือ สีนิล มากกว่ากัน แต่เรารู้ว่า สองชีวิตนี้ อยู่ที่ทีวีบูรพาแล้วมีความสุข


เพราะทั้งสองชีวิต มีพื้นที่มากมายที่จะเดินไปไหนตามชอบใจ ...แมวก็เหมือนคน แค่ไม่ถูกทำให้รู้สึกว่ากำลังโดนกักขัง..แค่นี้ก็มี 'ความสุข' ได้


สีนิลอยากจะนอนเกลือกกลิ้งตรงไหน ก็ไม่มีใครไล่...สีนิลจึงนอนได้ทั่วทั้งออฟฟิศ...เห็นแล้วอยากเกิดเป็นแมว..นี่เราอิจฉาแมวอีกแล้วหรือนี่...

ไม่ใช่แค่แมวที่เราคิดว่าเขามีความสุข...เราว่าคนในออฟฟิศทีวีบูรพา ก็มีความสุขที่เห็นแมวตัวนี้...และได้อุ้มแมวไปไว้ในครอบครองบ้างเป็นบางวัน...หลายๆครั้งก็จะมีคนโทรศัพท์มาตามหาสีนิล เธอเป็น ซุป'ตาร์ ของทีวีบูรพา

สีนิลเป็นแมวมีสไตล์...สไตล์อะไรก็ไม่รู้ 555 สีนิลไม่ใช่แมวขี้อ้อน หรือเพราะเลือกคนอ้อนก็ไม่รู้สินะ...เราเห็นหลายๆ ครั้งที่พี่แม่บ้านป้อนปลาทูให้เสร็จ สีนิลก็เดินจากไปอย่างไม่อาลัย จริงๆอยากจะใช้คำว่าไม่ใยดี (ขอขำแมวอีกครั้ง) อยากจะเขกหัวแมวก็กลัวจะโดนฟ้องว่าทารุณกรรมสัตว์


ตอนนี้สีนิลตัวใหญ่ และหนักมาก...วันนั้นเห็นสีนิลนอนอยู่จึงเข้าไปอุ้มแล้วถ่ายรูป สีนิลขัดขืนเล็กน้อย และคงคิดว่าทำไมต้องมากวนเวลานอนเขาด้วย


สีนิลโตเป็นหนุ่ม มีน้ำมีนวล และไม่ผ่ายผอมเหมือนเมื่อก่อน


ถึงบางครั้งสีนิลจะขัดขืนบ้างเวลาเราอุ้ม..แต่โดยรวมๆสีนิลยังน่ารักเหมือนเดิม


สีนิลน่ารักมาก..อุ้มกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ..บางครั้งเราก็อุ้มสีนิลแล้วพาดบ่านำมาปล่อยไว้อีกที่


สีนิลคงเซ็งๆ....


สีนิลไม่กลัวกล้อง...คงรู้ว่าเราชอบถ่ายภาพ..ก็นั่งให้เราถ่าย...


คงคิดว่าถ่ายให้เสร็จๆ จะได้ไปๆซะ...เอ๊ะ นี่เราเข้าใจแมวดีเกินไปหรือเปล่า


สีนิล...มีพี่เลี้ยงมากมาย แน่นอนต้องเป็นพี่ปุ่น พี่แม่บ้านคนเดิม พี่ต่อ พี่ผักหวาน และอีกหลายๆพี่ที่ไม่ได้เอ่ยชื่อ...สัตว์เลี้ยงตัวเล็กๆ หน้าตามึนๆ ไร้อารมณ์..ตัวนี้กลับสร้างรอยยิ้มให้พวกเราได้มากมาย..


เรื่องของสีนิลตอนนี้จบแล้วค่ะ....ความสุขเล็กๆ ในรั้วเล็กๆ ของพวกเราชาวทีวีบูรพา...บางครั้งอย่างที่ใครหลายๆคนบอก..ความสุขอยู่รอบๆตัวเรา..แม้จะเป็นแมวที่มาที่หลัง..หากได้รับการต้อนรับ ดูแลเอาใจใส่..เขาก็มีความสุข...เหมือนพนักงานมีทั้งรุ่นเก่า รุ่นใหม่...รุ่นเก่าก็ต้องดูแลรักษา..รุ่นใหม่ก็ต้องใส่ใจ...ไม่มีคำว่ามาก่อนมาทีหลัง...ทุกคนก็มีความสุขกับการอยู่ร่วมกัน...

ปล.....ปัจจุบันนี้ เจ้าสามสี ได้เสียชีวิตแล้ว ศพของสามสีถูกฝังด้วยความเอาใจใส่จากพี่ๆน้องๆ ภายในรั้วทีวีบูรพา ...ส่วนเจ้าสีนิลก็ยังเป็นแมวมีสไลต์เหมือนเดิม

อ่านเรื่องที่เกี่ยวข้อง




- ONLINE TVBURABHA -

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

บันทึกไว้ ก่อนถึง 13 ตุลาคม 2560

ครั้งหนึ่งในชีวิตของ พนม ช่อจันทร์

ศิลปินสาวชาวเกาหลีใต้ใช้เวลา 20 ปี เก็บภาพจำร้านขายของชำที่กำลังจะเลือนหาย