คอลัมน์ ผู้อยู่ในใจเสมอ : ‘สงวน’ ยอดมนุษย์ไอติมแมน

เรื่อง : สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ

                อย่าเชื่อนะ ถ้าใครบอกว่าสงวนเป็นคนขายไอติม เพราะแท้ที่จริงแล้วเขาไม่ใช่ ร่างสันทัดในเพศชาย ผิวเข้ม คางเหลี่ยม ประดับใบหน้าด้วยรอยยิ้ม และอาบแววตาด้วยความสุขทุกเวลาที่ปรากฏให้ทุกคนเห็นคู่กับถังไอติมบนรถมอเตอร์ไซค์กลางเก่ากลางใหม่นั้น น้อยคนจะรู้ว่านั่นไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเขา

               
                กระซิบให้ก็ได้ (จะบอกต่อใครก็ไม่ว่า) แท้ที่จริงแล้วเขาคือยอดมนุษย์แฝงตัวมา
                “แปลงร่าง” สิ้นเสียง ความหม่นหมองขุ่นมัวที่อยู่ในใจใครต่อใครก็ตามแถวๆ นั้น มีอันแตกกระเจิง โดยไม่ทันต้องรอให้ร่างใต้หน้ากากซูเปอร์ฮีโร่ไอ้มดแดงที่เพิ่งดึงลงมาปิดโฉมหน้าชายขายไอติม สำแดงกระบวนท่าอื่น หรือถ้ายังมีดื้อดึงบดบังความยิ้มแย้ม สดชื่นของเด็กๆ อยู่บ้าง เขาก็จะควักอาวุธทำลายล้างพลังสูงออกมา “กรอดๆๆๆ” ทันทีที่พลังกบถูกปล่อยออกไป ความขุ่นหมองทั้งหลายก็มีอันถูกจู่โจมกระแทกทำลายจนด่าวดิ้น
                บอกแล้วไงว่าสงวนไม่ใช่คนขายไอติม
                ก่อนจะมาเป็นซูเปอร์ฮีโร่ ยอดมนุษย์ไอติมแมนสงวนเป็นไอติมแมนขี้เมามาก่อน เขาเมาชนิดวันยันค่ำ ในถังไอติมไม่เคยขาดเหล้าเบียร์ที่แช่ไว้ ขายไปจิบไปทั้งวัน แน่นอนมันทั้งเวา เมาทั้งวัน
                การต่อสู้ครั้งสำคัญเพื่อพิสูจน์และก้าวผ่านการเป็นไอติมแมนธรรมดาไปสู่การเป็น ยอดมนุษย์ไอติมแมนของเขาก็คือการต่อสู้กับปีศาจสุราที่สิงสู่อยู่ในตน แน่นอน สงวนซัดมันเสียหมอบราบคาบ ท่ามกลางปีติตื้นตันของลูกเมีย จากวันนั้น สงวนก็รู้สึกถึงความเป็นฮีโร่ที่แท้จริงของตน ฮีโร่ที่ทุกคนสามารถเป็นได้ ไม่จำเป็นต้องเอาชนะเข่นฆ่าโจรผู้ร้ายใดๆ เพียงเขาชนะความอ่อนแอ และปีศาจแห่งความตกต่ำในใจตน
                เขากลายเป็นไรเดอร์และเป็นฮีโร่ของผู้หญิงคนหนึ่งกับเด็กผู้หญิงอีกสองคนที่อยู่ใต้ชายคาเดียวกันตั้งแต่วันนั้น
                ยอดมนุษย์ไอติมแมน ไม่เพียงประสบความสำเร็จในหน้าที่หลังฉากการเป็นซูเปอร์ฮีโร่เท่านั้น หน้าฉากของพ่อค้าไอติม หน้าที่การเป็นพ่อของลูก สามีของภรรยา และหัวหน้าของครอบครัว ผมก็คิดว่าเขาเป็นคนที่ประสบความสำเร็จสูงสุดคนหนึ่ง ที่สำคัญสงวนน่าจะเป็นซูเปอร์ฮีโร่ที่มีความสุข เบิกบานในชีวิต ไม่มีเงื่อนปมหม่นหมองในใจเหมือนซูเปอร์ฮีโร่คนอื่น อาทิเช่น แบทแมน และไอ้แมงมุม
                หากการเกิดมามีชีวิต เจตจำนงหรือจุดมุ่งหมายไม่ใช่สิ่งที่ติดตัวเรามาตั้งแต่เกิด แต่มาจากการกำหนดของชีวิต และคำถามสำคัญที่ทุกชีวิตควรตอบให้ได้ ไม่ใช่เกิดมาทำไม แต่คือชีวิตแบบไหนเป็นชีวิตที่ดีและจะมีชีวิตที่ดีได้อย่างไร หากคำตอบของจุดหมายปลายทางที่ทุกชีวิตแสวงหา คือการเป็นอิสระจากความทุกข์ มีความสุขจากความดีงาม และความปีติในคุณค่าที่ไม่ได้มีเพียงการสนองความพอใจด้วยการปรนเปรอตัวเองทางวัตถุ ผมคิดว่าสงวนคือคนที่พาชีวิตไปถึงเป้าหมายสูงสุด คือ ความสุข และสะสมสิ่งนี้ไว้ในอาณาจักรของเขามากล้น แต่ก็ไม่ตระหนี่ที่จะแบ่งปันให้คนรอบข้างทุกเวลา ความสุขอันแสนร่ำรวยของสงวนไม่ได้มาจากการพึ่งพาความสุขจากภายนอก ไม่ได้ต้องการให้ใครมายกย่องสรรเสริญ (หรือใครจะนินทาก็ไม่มีผล เพราะไรเดอร์ถือไพ่เหนือกว่าอยู่แล้ว) เพราะเขาไม่ได้ต้องการอะไรมากกว่าความพึงพอใจในสิ่งที่เขามี และเขาภาคภูมิใจในสิ่งเหล่านั้น ตรงกันข้ามมีคนที่มีทรัพย์สินเงินทองมากล้น แต่ความสุขที่แท้จริงในชีวิตกลับไม่เคยสัมผัสพบเจอ ซึ่งมีอยู่มากมาย
                สงวนมีครอบครัวเล็กๆ ที่เขาทำงานหามรุ่งหามค่ำเพื่อพวกเขา อันประกอบด้วยภรรยาและลูกสาวสองคน อีกสิ่งหนึ่งที่สงวนต่างจากฮีโร่คนอื่นคือ สงวนเป็นยอดมนุษย์ที่ให้ความสำคัญกับ (สถาบัน) ครอบครัว การให้ความสำคัญกับครอบครัวของสงวนไม่ได้อยู่ที่การสร้างบ้านหลังใหญ่ให้ลูกเมียอยู่ ซื้อหาข้าวของเครื่องใช้ เครื่องอำนวยความสะดวกสบายมากมายไว้ประดับประดา ที่อยู่อาศัยของสงวนกับครอบครัวเป็นเพียงกระท่อมสังกะสีเล็กๆ มีข้าวของเครื่องใช้ไม่กี่ชิ้น แต่อบอวลไปด้วยความรัก ความอบอุ่น ถึงหาเงินได้ไม่มาก แต่สงวนก็ไม่เคยคิดจะให้ภรรยาออกไปขายแรงทำงานหาเงินอีกแรง เพราะเขาคิดว่ามีสิ่งที่สำคัญกว่าการหาเงินเพิ่ม และภรรยาควรทำหน้าที่นั้น นั่นก็คือการดูแลให้ความรัก ความเอาใจใส่ และอบรมสั่งสอนลูก ส่วนเงินทองที่เขาหาได้วันละ 300-400 นั้นมากพอแล้ว ถึงเสื้อผ้า หน้าผมของลูกเมียอาจไม่สวยเด้ง ดูดี แต่คุณภาพจิตใจของทุกคนไม่มีชำรุด ขาดพร่อง ต่างกับผู้คนจำนวนมากที่แข่งกันแต่งแต้ม สวมเปลือกข้างนอกอวดประชันกัน แต่ข้างในเหี่ยวแห้ง โดยเฉพาะความรัก ความอบอุ่น และกลวงโบ๋ในเรื่องปัญญาและความสุข
                ทุกวันที่กลับจากขายไอติม สงวนจะนำเงินทั้งหมดให้ภรรยาเป็นผู้นับและดูแล (คนที่ทำอย่างนี้ เท่าที่เห็นเจริญทุกคน) จากรายได้ 300-400 บาทต่อวัน ครอบครัวของเขาจะชักไว้ 3% คือทุกๆ 100 บาท จะหยอดกระปุกไว้ 3 บาท วันละแค่ 9 บาท 10 กว่าบาท หยอดไว้ทุกวัน สงวนบอกว่าจำนวนเงินที่ออมไม่สำคัญเท่า ความคิดในการออม
                ฉลาด ลึกซึ้ง คมคาย กว่าซูเปอร์แมนเยอะ
                ทุกปี ด้วยเงินออมที่หยอดกระปุกไว้ เขาจะต้องพาครอบครัวเดินทางท่องเที่ยวพักผ่อน เปิดหูเปิดตาครั้งหนึ่ง เต็มที่กับเวลาแห่งความสุข 4 คน พ่อแม่ลูก ปีที่แล้วเที่ยวเขาดิน ปีนี้สงวนพาครอบครัวเที่ยวหัวหิน นั่งรถไฟฟรี ปูหนังสือพิมพ์ กางมุ้งนอนศาลาวัด แต่สูดอากาศหายใจ เล่นน้ำทะเล และเดินบนหาดทรายเดียวกันกับฝรั่งมังค่าที่บินมาจากเมืองนอกเมืองนาและผู้หลากมากดี เศรษฐีจากกรุงเทพฯ ทั้งหลายที่มีบ้านหรือคอนโดตากอากาศที่นั่น
                ใครสุขกว่ากัน อันนี้ก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเงินที่สงวนพาครอบครัวไปเที่ยว เป็นเงินจากความภาคภูมิใจ จากอาชีพสุจริต ไม่ได้คดโกงเอารัดเอาเปรียบใคร เป็นเงินที่มาจากเกียรติของฮีโร่
                สงวนมีสวนสรรค์เล็กๆ อยู่หลังบ้าน ปลูกชะอมไว้ตัดยอดขาย มีรายได้เสริม 4 วันต่อครั้ง มีบ่อปลาดุกที่จะแกงจะทอดจะย่างเมื่อไหร่ก็ได้ที่อยาก มีเป็ดที่ให้ไข่ และมีควายที่ให้ทั้งปุ๋ยแก่ผืนดิน และปุ๋ยแก่จิตใจ เพราะเขามีความสุขและภาคภูมิใจกับควายที่หาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงอย่างยิ่ง
                ทั้งหมดนี้เขารู้งูๆ ปลาๆ ว่ามันเรียกว่าเศรษฐกิจพอเพียง เขาดูและจดจำมาจากในโทรทัศน์บ้าง หนังสือบ้าง สงวนอาจไม่รู้ ท่องสามห่วงสองเงื่อนไข เขียนผัง Mind map ไม่ได้ แต่ผมคิดว่าเขาคือคนที่เข้าใจและน้อมนำมาปฏิบัติได้อย่างลึกซึ้ง และมันส่งผลต่อชีวิตของเขาได้อย่างสุดยอด ยากที่จะหาคนเทียบ
                สงวนอาจจะไม่ใช่นักท่องจำตำรา ไม่ใช่คนที่รู้ไว้พูดอวด โชว์กึ๋น แต่คือผู้ที่น้อมนำสู่จิตใจและปฏิบัติภาวนา จนเป็นเช่นนั้น
                สงวนอาจไม่ใช่คนที่มีความสามารถในการแสวงหาวัตถุมาเสพได้มาก แต่เขาเป็นผู้ที่สามารถพัฒนาความสามารถที่จะมีความสุข เป็นคนที่สุขง่าย ทุกข์ยาก เมื่อสงวนไม่จำเป็นต้องหาวัตถุมาให้มากเพื่อจะได้มีความสุข ความต้องการวัตถุเพื่อเสพของสงวนก็น้อยลง ทัศนะในการแสวงหาประโยชน์ส่วนตัวก็น้อยลงไปด้วย เพราะเขาสามารถมีความสุขได้จากภายในของตัวเอง ดังเช่นที่พระเดชพระคุณเจ้า พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) ท่านเขียนไว้
                ลูกๆ ของสงวนมีพ่อที่สุดยอด ภรรยามีสามีที่น่าภาคภูมิใจ สงวนเองก็มีไรเดอร์ที่น่าบูชาอยู่ภายใน จะแปลงร่างเมื่อไหร่ก็ได้ หรือจะไม่แปลงร่างก็แทบจะกลายเป็นเนื้อตัวเดียวกันอยู่แล้ว
                ไรเดอร์ที่ถือสาการพูดเพราะ โดยเฉพาะกับเด็กๆ ต้องเรียกคุณหนูทุกคน มีหางเสียงครับทุกครั้ง เพราะต้องทำให้เด็กเห็นเป็นแบบอย่าง อย่างไอติมแมนคนนี้หาได้ง่ายที่ไหน
                ผมก็ภาคภูมิใจที่คนค้นฅนได้นำเสนอเรื่องของซูเปอร์ฮีโร่อย่างสงวน ยอดมนุษย์ไอติมแมน ใครรักสงวนจะโหวตให้สงวนเป็นคนต้นเรื่องแห่งปีก็เชิญนะครับ

                ส่วนรางวัลเกี่ยวกับสถาบันครอบครัว ผมว่าถ้าไม่สร้างภาพกันมาก ถึงไรเดอร์จะไม่อยากได้ แต่มีเหลือๆ เผื่อมาถึงไรเดอร์ของผมบ้างก็จะเป็นเกียรติเป็นศรีแก่รางวัลของท่านมากยิ่งขึ้น ไม่เชื่อต้องลอง

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

บันทึกไว้ ก่อนถึง 13 ตุลาคม 2560

ครั้งหนึ่งในชีวิตของ พนม ช่อจันทร์

ศิลปินสาวชาวเกาหลีใต้ใช้เวลา 20 ปี เก็บภาพจำร้านขายของชำที่กำลังจะเลือนหาย