บทความ

โพสต์แนะนำ

ศิลปินสาวชาวเกาหลีใต้ใช้เวลา 20 ปี เก็บภาพจำร้านขายของชำที่กำลังจะเลือนหาย

รูปภาพ
สมัยเด็กๆจำได้ว่าทุกครั้งที่หิวขนมก็จะกำเงินอันน้อยนิดไปยืนแหงนคอมองอยู่หน้าร้านเล็กๆ ที่ประตูเปิดกว้าง ไม่มีเสียงนิ๊งหน่อง ไม่มีเสียงสวัสดีและเชิญชวน ร้านเล็กๆที่แสงสว่างของไฟมีไม่มากเท่าร้านสะดวกซื้อในยุคนี้   ถุงขนมใสไปทางขุ่นผูกด้วยเชือกฟางสีชมพูห้อยโตงเตง  พร้อมขนมอีกมากมายที่วางเรียงรายเป็นระเบียบบ้างไม่เป็นระเบียบบ้าง มีฝุ่นเกาะบ้างพอให้อารมณ์กรุบกริบ มันสะกดตา และทำให้เด็กอย่างเราเริ่มใช้ความคิดใคร่ครวญและคำนวนว่าเงินที่กำไว้ในมือมันมีอะไรในร้านที่คู่ควร และคุ้มค่า  ....แน่นอนอะไรก็แล้วแต่ที่นอกจากกินได้ จะต้องบวกกับมีบางสิ่งแถมติดมาให้ ประหนึ่งของขวัญที่เจ้าของโรงงานทำขนมมอบให้เด็กอย่างเรา นั่นเป็นความหมายที่เรารู้สึกว่าคุ้มค่า และคู่ควร แหวนเล็กๆถูกลองสวมเข้านิ้วนั้นออกนิ้วนี้พร้อมยกมือมองออกห่าง ดูเป็นสิ่งที่ได้รับความสนใจมากกว่าขนมที่ถืออยู่ในมือ ป้าของแอดมินเคยถามว่าอยากกินขนม หรืออยากได้ของเล่นกันแน่ 555....เสน่ห์ของร้านขายของชำในวัยเด็กมันจึงเป็นภาพจำที่งดงามในวัยโต......
ปัจจุบันร้านขายของชำเหล่านี้ถูกกลืนหายไปกับยุคสมัย แต่ไม่ใช่แค่บ้านเรานะคะที่ร้านเหล่านี้หายไป และ…

“แพว เนตรทิพย์” ผู้พลิกฟื้นผ้าฝ้ายไทลื้อแห่งชุมชนบ้านเฮี้ย ด้วยหัวใจ

รูปภาพ
“แพว เนตรทิพย์”  อดีตสาวโรงงาน ตัดสินใจกลับบ้านเกิด พลิกฟื้นวิชาทอผ้าฝ้ายไทลื้อแห่งชุมชนบ้านเฮี้ย อำเภอปัว จังหวัดน่าน ต่อยอดชิ้นงาน ออกแบบสร้างสรรค์ ผ้าทอไทยให้มีเอกลักษณ์ไม่ธรรมดา สร้างมูลค่า จนเป็นแบรนด์ผ้าฝ้ายทอมือในชื่อ “แพว ผ้าฝ้าย” ธุรกิจที่สร้างรายได้เกื้อกูลชุมชนด้วยการชักชวนผู้สูงอายุ และคนในหมู่บ้านหันมาทอผ้าฝ้ายเป็นรายได้หลัก ผลักดันภูมิปัญญาส่งต่อรุ่นลูกหลานไม่ให้สูญหาย สร้างความเปลี่ยนแปลงให้ผู้สูงอายุมากฝีมือในชุมชนให้มีรายได้และอาชีพที่มั่นคง

ย้อนกลับกลับไป พี่แพวตั้งต้นชีวิตยังไง
ปี35 ทอผ้าอยู่ที่บ้าน รับจ้างเขา แล้วก็แต่งงาน สามีทำงานที่กรุงเทพ ก็ไปอยู่กับแฟนที่กรุงเทพ ไปเป็นสาวโรงงานรองเท้า พอมีลูก ก็เอามาให้แม่เลี้ยง เราก็ทำงานไป ส่งเงินมาให้แม่ พอทำไปได้ 4 ปี สามีเสียชีวิต ก็ต้องกลับบ้าน ออกจากงาน กลับมาบ้าน กลับมาทอผ้าเหมือนเดิม จริงๆ แล้วงานทอผ้านี้ ก็เห็นมาตั้งแต่เกิด เพราะอาชีพของแม่คือ ทอผ้าตอนนั้น คือ “ผ้าหลบลายลื้อ” เป็นผ้าปูที่นอนเล็กๆ ขนาดประมาณ 40 นิ้ว เอามาต่อกันลักษณะของผ้าหลบจะมีสามสี ขาว ดำ แดง บ้านไหนทำก็จะมีสามสีนี้ แตกต่างกันที่ลายของแต่ละบ้าน เวลาเร…

กบจูเนียร์ THE GREEN #Zerowaste #เด็กยุคใหม่สร้างสังคมไทยไร้ขยะ

รูปภาพ
กบจูเนียร์ THE GREEN
#Zerowaste
#เด็กยุคใหม่สร้างสังคมไทยไร้ขยะ

โครงการประกวดสื่อสร้างสรรค์ด้านสิ่งแวดล้อม
โดยกรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อมและทีมงานกบนอกกะลา / กบจูเนียร์
บริษัททีวีบูรพา จำกัด

เพราะทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเป็นต้นทุนของทุกชีวิตต้นทุนของชุมชน สังคม เศรษฐกิจ ประเทศชาติและต้นทุนสำคัญที่สุดของอนาคต
ท้าทายเด็กไทยบ้าพลังทั่วประเทศร่วมแสดงพลังรัก ตระหนัก หวงแหนและปกป้องดูแลต้นทุนของประเทศร่วมกัน
ผ่านการประกวด Clip VDO สร้างสรรค์ความยาว 5 นาทีไม่จำกัดรูปแบบ

เด็กไทยบ้าพลัง คลั่งใคล้ ใฝ่เรียนรู้ ด้านการผลิตสื่อและสนใจด้านสิ่งแวดล้อม
นักเรียน นักศึกษา พร้อมครูที่ปรึกษา ทีมละไม่เกิน  10 คนระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษาอาชีวศึกษาตอนต้น หรือเทียบเท่าจากสถานศึกษาภาครัฐ เอกชน หรือนอกระบบ

วัตถุประสงค์ 1.เปิดเวทีแห่งโอกาสให้เด็กไทยผลิตสื่อสร้างสรรค์ เพื่อสื่อสารเรื่องทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม 2.ปลูกฝังเรื่องทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมให้กับเยาวชนไทย ผ่านกระบวนการเรียนรู้นอกกรอบด้วยตนเองจากการผลิตสื่อ 3.สื่อสารเรื่องทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมให้คนไทยทั้งประเทศ ผ่านสื่อสร้างสรรค์ของเด็ก…

"คุก" น่าจะเป็นบ้านหลังที่สองของเราแล้ว : หรั่ง อัครินทร์ ปูรี

รูปภาพ
ถูกจับครั้งแรกตอนอายุ 15 เฉพาะสถานพินิจนะ 7 ครั้ง คุณพ่อเสียใจมากแล้วก็ขอให้ไปเป็นทหาร สุดท้ายก็ติดยาเหมือนเดิมจนไปติดคุกทหารอีก 1 ปี 6 เดือน จนไปถูกจับคดีใหญ่คือคดีชิงทรัพย์ศาลเลยติดสินผม 10 ปี ในคดีสุดท้าย รวมตั้งแต่สถานพินิจคุกเด็กไปจนถึงคุกผู้ใหญ่ ทั้งหมด 9 ครั้ง พอเราเข้าไปเรามีคำถามเลยว่าเราจะอยู่ยังไง เจอแต่เด็กวัยรุ่นที่มันเกเรด้วยกัน ตอนนี้เราเริ่มเกเรในคุกแล้วแต่เราเกเรเพื่อความอยู่รอดเราไม่อยากถูกเอาเปรียบ ผมถูกสถาปนาจนเขาเรียกกันว่าหัวเรือพระนครนะ คือพ่อบ้านใหญ่ เพราะว่าเรารู้สึกว่าเราไม่สามารถเข้ากับคนในสังคมได้แล้ว เราเป็นคนเกเรถึงขั้นนี้เราคิดว่าคุกน่าจะเป็นบ้านหลังที่สองของเราแล้ว
อะไรคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราเปลี่ยนความคิด ? พี่สาวก็พูดเรื่องศาสนา พี่สาวบอกว่าดูจากแววตา ท่าทางมันเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก เขาบอกผมต้องเรียนรู้ที่จะมีคุณธรรม หลังจากวันนั้นผมลองทำดู เพราะว่าพี่สาวผมเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ไม่เคยทิ้งผม ตลอดระยะเวลา 10 ปีที่อยู่ในเรือนจำไม่ว่าผมจะทำตัวเกเรแค่ไหนเขาไม่เคยทิ้งเรา แล้วสิ่งที่เขาพูดผมรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่จริง เขาคงจะแนะนำแต่สิ่งที่ดีให้กับเราก็ลองทำ…