บทความ

โพสต์แนะนำ

ศิลปินสาวชาวเกาหลีใต้ใช้เวลา 20 ปี เก็บภาพจำร้านขายของชำที่กำลังจะเลือนหาย

รูปภาพ
สมัยเด็กๆจำได้ว่าทุกครั้งที่หิวขนมก็จะกำเงินอันน้อยนิดไปยืนแหงนคอมองอยู่หน้าร้านเล็กๆ ที่ประตูเปิดกว้าง ไม่มีเสียงนิ๊งหน่อง ไม่มีเสียงสวัสดีและเชิญชวน ร้านเล็กๆที่แสงสว่างของไฟมีไม่มากเท่าร้านสะดวกซื้อในยุคนี้   ถุงขนมใสไปทางขุ่นผูกด้วยเชือกฟางสีชมพูห้อยโตงเตง  พร้อมขนมอีกมากมายที่วางเรียงรายเป็นระเบียบบ้างไม่เป็นระเบียบบ้าง มีฝุ่นเกาะบ้างพอให้อารมณ์กรุบกริบ มันสะกดตา และทำให้เด็กอย่างเราเริ่มใช้ความคิดใคร่ครวญและคำนวนว่าเงินที่กำไว้ในมือมันมีอะไรในร้านที่คู่ควร และคุ้มค่า  ....แน่นอนอะไรก็แล้วแต่ที่นอกจากกินได้ จะต้องบวกกับมีบางสิ่งแถมติดมาให้ ประหนึ่งของขวัญที่เจ้าของโรงงานทำขนมมอบให้เด็กอย่างเรา นั่นเป็นความหมายที่เรารู้สึกว่าคุ้มค่า และคู่ควร แหวนเล็กๆถูกลองสวมเข้านิ้วนั้นออกนิ้วนี้พร้อมยกมือมองออกห่าง ดูเป็นสิ่งที่ได้รับความสนใจมากกว่าขนมที่ถืออยู่ในมือ ป้าของแอดมินเคยถามว่าอยากกินขนม หรืออยากได้ของเล่นกันแน่ 555....เสน่ห์ของร้านขายของชำในวัยเด็กมันจึงเป็นภาพจำที่งดงามในวัยโต......
ปัจจุบันร้านขายของชำเหล่านี้ถูกกลืนหายไปกับยุคสมัย แต่ไม่ใช่แค่บ้านเรานะคะที่ร้านเหล่านี้หายไป และ…

ดร. ศุภกิจ วินิตพรสวรรค์ นักอนุรักษ์ ผู้รักในสิ่งที่ทำ

รูปภาพ
“ปัญหาช้างป่ามันเกิดขึ้นมาเป็น 10 ปีแล้ว แล้วเราก็เข้าใจว่าช้างออกนอกพื้นที่ คุณก็ต้องไปพัฒนาแหล่งน้ำ ต้องไปจัดการเพิ่มปริมาณอาหารให้เพียงพอ ไม่ว่าจะเป็นคูกั้นช้าง รั่วไฟฟ้า ที่ผ่านมาใช้งบประมาณไปค่อนข้างมาก คำถามเดียวก็คือถ้าคุณทำสิ่งเดิมๆ แล้วคุณคาดหวังให้เกิดการเปลี่ยนแปลงหรือได้ผลลัพธ์ที่แตกต่าง ผมยังไม่เชื่อว่าสิ่งนี้จะเป็นไปได้จริง”
“ผมไม่ได้บอกว่ากิจกรรมที่เราทำมาในอดีตไม่ดีเพียงแต่ว่ามันอาจจะยังไม่ตรงเป้า อย่างยกตัวอย่างคือ การจัดการถิ่นอาศัยไม่ว่าเป็นแหล่งน้ำหรือพืชสีเขียว การเพิ่มปริมาณอาหารในธรรมชาติเป็นสิ่งจำเป็น แต่ถามว่าถ้าลงรายละเอียดแล้วคุณจะไปทำแหล่งน้ำที่ไหน ขนาดเท่าไหร่ คุณจะปลูกพืชอาหารแค่ไหนเพื่อให้เพียงพอกับจำนวนช้างที่มีอยู่ในปัจจุบัน
สิ่งเหล่านี้คุณจะต้องหาข้อมูล หาคำตอบให้ได้ และนวัตกรรมที่เรานำมาใช้ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของปลอกคอ หรือการติดตามช้างในลักษณะอื่นๆ กลุ่มพวกนี้จะต้องถูกนำมาใช้ ฉะนั้นองค์ความรู้ใหม่ นวัตกรรมใหม่หรือวิธีคิดที่แตกต่างไปเป็นสิ่งจำเป็นมาก"

หนึ่งในความพยายามเพื่อแก้ปัญหาของทีมนักวิจัย ภายใต้การนำทีมของ ดร. ศุภกิจ วินิตพรสวรรค์ หัวหน้าสถาน…

“ออซั่มจูเนียร์” ตัวเล็กหัวใจใหญ่

รูปภาพ
“ออซั่มจูเนียร์” ชื่อทีมนี้มาตั้งแต่รุ่นพี่แล้ว อันนี้เป็นเจนที่สอง เจนแรกก็จะโตกันหมดแล้วเราก็เลยต้องพลัดรุ่นมาเหมือนเริ่มใหม่ ก็คือรุ่นเด็กขึ้นมา ออซั่มจูเนียร์ หมายถึง เด็กที่สุดยอด 5 คนนี้ไม่ใช่คนที่เก่งที่สุดในเวลานั้นที่เราเลือก แต่เรามองเห็นในตัวตนเขาว่าเด็กคนนี้มีสิ่งที่เรามองเห็นว่าเราจะสามารถปลุกปั้นเขาขึ้นมาได้
วันแรกที่เริ่มเป็นยังไง ? วันแรกนี่ยอมรับเลยว่าปวดหัวมาก 2- 3เดือน เด็กก็เริ่มเรียนรู้เรื่อยๆ เหมือนเรียนหนังสือก็คือเริ่มตั้งแต่ ก-ฮ ก็เหมือนกัน ตรงนี้ก็เริ่มตั้งแต่การใช้ร่างกาย ขาซ้าย ขาขวา แขนซ้าย แขนขวา หน้าอก หัวไหล่ หัวเข่า ทุกอย่างบนร่างกายต้องเรียนรู้
ซ้อมหนักไหม ? ซ้อมหนักมาก วันเสาร์อาทิตย์ถ้าโรงเรียนไม่ปิดเทอมก็ตั้งแต่ 8 โมงเช้า ถึง 2 ทุ่มครึ่ง ถ้าวันไหนใกล้แข่งก็จะดึกหน่อยประมาณ 4 ทุ่มครึ่ง ความมุ่งมั่น ความตั้งใจ ความเอาจริงเอาจัง ไม่เคยงอแง ไม่เคยบ่นในเรื่องของการที่จะต้องมาเรียนรู้ทุกวัน อีกอย่างหนึ่งก็คือ ไม่มีคำว่าทำไม่ได้สำหรับพวกเขา เขารู้ว่าบางอย่างเขาอาจจะทำได้ไม่ดีแต่เขาก็ยอมที่จะแลก ยอมที่จะสู้ อย่างเช่น การตีลังกา หลายๆ อย่างที่มันเป็นท่าที่เสี่…

ดร.ฐิระ ทองเหลือ ผู้ต้องการที่จะเปลี่ยนพื้นที่ชายหาดริมทะเลให้เป็นพื้นที่สีเขียว : มาตรฐานเกษตรอินทรีย์

รูปภาพ
ดร.ฐิระ ทองเหลือ ผู้ต้องการที่จะเปลี่ยนพื้นที่ชายหาดริมทะเล ให้เป็นพื้นที่สีเขียว เพื่อสร้างแรงบันดาลใจและหาคำตอบให้กับสังคม อาจารย์มหาวิทยาลัยและเกษตรกรที่ชอบความท้าทายและเป็นนักทดลอง เขาเลือกที่จะปลูกในสิ่งที่คนคิดว่าเป็นไปไม่ได้ ให้มันเป็นไปได้ เจ้าของศูนย์การเรียนรู้เกษตรยั่งยืน อินทนิลออร์แกนิคฟาร์ม อ.ละแม จ.ชุมพร
จุดเริ่มต้นมาจากอะไร ?
จริงๆ วิถีดั้งเดิมของผมเป็นลูกชาวนา พ่อแม่เป็นชาวนา นาสมัยก่อนไม่ใช้ปุ๋ยเคมี มีปลามีความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติแล้วหลังจากนั้นพอวิถีมันเปลี่ยนไป สิ่งต่างๆ เหล่านี้มันเปลี่ยนไป เพราะฉะนั้นความทรงจำในอดีตตั้งแต่เด็กยังมีความทรงจำเดิมๆ อยู่ในเรื่องของเกษตรที่เป็นวิถีแบบดั้งเดิมเพราะฉะนั้นไปอยู่ที่ไหนก็แล้วแต่ผมก็พยายามจะปลูกผัก ทำอะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับเกษตร ไปเรียนก็เรียนเกษตร จบปริญญาตรีก็ไปเรียนเกษตรอีก หลังจากนั้นสิ่งเหล่านี้ก็ค่อยๆ หล่อหลอม เมื่อมีความรู้มากขึ้นจากที่เราเรียนมาหลังจากนั้นก็ค่อยๆ กลับมาฟื้นในเรื่องของเกษตรอีก แล้วเรามองว่าในเรื่องของเกษตรอินทรีย์คือทางรอด ทางรอดในเรื่องของสุขภาพ ทางรอดในเรื่องของสิ่งแวดล้อม และที่สำคัญทางรอดในเรื่องขอ…