บทความ

โพสต์แนะนำ

ศิลปินสาวชาวเกาหลีใต้ใช้เวลา 20 ปี เก็บภาพจำร้านขายของชำที่กำลังจะเลือนหาย

รูปภาพ
สมัยเด็กๆจำได้ว่าทุกครั้งที่หิวขนมก็จะกำเงินอันน้อยนิดไปยืนแหงนคอมองอยู่หน้าร้านเล็กๆ ที่ประตูเปิดกว้าง ไม่มีเสียงนิ๊งหน่อง ไม่มีเสียงสวัสดีและเชิญชวน ร้านเล็กๆที่แสงสว่างของไฟมีไม่มากเท่าร้านสะดวกซื้อในยุคนี้   ถุงขนมใสไปทางขุ่นผูกด้วยเชือกฟางสีชมพูห้อยโตงเตง  พร้อมขนมอีกมากมายที่วางเรียงรายเป็นระเบียบบ้างไม่เป็นระเบียบบ้าง มีฝุ่นเกาะบ้างพอให้อารมณ์กรุบกริบ มันสะกดตา และทำให้เด็กอย่างเราเริ่มใช้ความคิดใคร่ครวญและคำนวนว่าเงินที่กำไว้ในมือมันมีอะไรในร้านที่คู่ควร และคุ้มค่า  ....แน่นอนอะไรก็แล้วแต่ที่นอกจากกินได้ จะต้องบวกกับมีบางสิ่งแถมติดมาให้ ประหนึ่งของขวัญที่เจ้าของโรงงานทำขนมมอบให้เด็กอย่างเรา นั่นเป็นความหมายที่เรารู้สึกว่าคุ้มค่า และคู่ควร แหวนเล็กๆถูกลองสวมเข้านิ้วนั้นออกนิ้วนี้พร้อมยกมือมองออกห่าง ดูเป็นสิ่งที่ได้รับความสนใจมากกว่าขนมที่ถืออยู่ในมือ ป้าของแอดมินเคยถามว่าอยากกินขนม หรืออยากได้ของเล่นกันแน่ 555....เสน่ห์ของร้านขายของชำในวัยเด็กมันจึงเป็นภาพจำที่งดงามในวัยโต......
ปัจจุบันร้านขายของชำเหล่านี้ถูกกลืนหายไปกับยุคสมัย แต่ไม่ใช่แค่บ้านเรานะคะที่ร้านเหล่านี้หายไป และ…

กิจกรรมเพื่อผู้พิทักษ์ป่า | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ

รูปภาพ
"กิจกรรมเพื่อผู้พิทักษ์ป่า" เป็นหนึ่งในกิจกรรมประจำที่พวกเราชาวทีวีบูรพาทำกันเป็นหน้าที่อย่างจริงจังต่อเนื่องกันมาเป็นเวลา 3 ปีแล้ว 

โดยวัตถุประสงค์ก็เพื่อหาการสนับสนุนปัจจัยต่างๆในการทำงานให้กับผู้พิทักษ์ป่าเท่าที่กำลังความสามารถจะทำได้   แต่โดยเป้าหมายที่แท้จริง   นอกเหนือจากเรื่องความช่วยเหลือ  เราอยากให้มีคนเห็นปัญหาและห่วงใยพวกเขา รวมทั้งธรรมชาติสิ่งแวดล้อมมากขึ้น

ในปีที่ 3 นี้     เราใช้พื้นที่อุทยานแห่งชาติทับลานเป็นเป้าหมาย     กิจกรรมหลักเราจะไปปลูกป่ากันที่นั่น
ในวันที่ 12-13 สิงหาคม ที่จะถึงนี้ ที่บริเวณบ้านทุ่งแฝก หมู่ 6 ต.ทุ่งโพธิ์ อ.นาดี จ.ปราจีนบุรี  ซึ่งขณะนี้มีผู้สนใจที่จะเข้าร่วมมากถึง5-600คน เป็นเครื่องบ่งบอกว่าสิ่งที่เราเริ่มต้นกันมาตามลำพังเมื่อ 3 ปีที่แล้วกำลังเดินไปสู่เป้าหมายที่แท้จริงอย่างน่าสนใจ

จากจุดเริ่มต้นที่พาเพื่อนพ้องน้องพี่ที่มีความสนใจเข้าไปเห็นความจริงในป่าทับลานผ่านกิจกรรมเก็บขยะ แล้วช่วยกันออกมาบอกเล่า  เป็นกระบอกเสียงถ่ายทอดเรื่องราว    ที่น้อยคนมีโอกาสจะได้เข้าไปสัมผัส 
การชวนกัลยาณมิตรผู้มีจิตศรัทธาช่วยกันบริจาคข้าวปลาอาหาร   ซื้อกล้อง NCA…

คนหลงป่า | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ

รูปภาพ
สองสามปีที่ผ่านมาน้องๆของทีวีบูรพาทีมหนึ่งราวๆ 10 ชีวิต ซุ่มทำงานที่แตกต่างออกไปจากความเคยชินเดิมของเราอย่างเงียบๆ เป็นงานที่พาชีวิตคนทำงานออกไปจากสิ่งที่คนส่วนใหญ่ปรารถนากัน นั่นก็คือความง่าย สุขสบาย ไม่เหนื่อยยากลำบาก
พวกเขาค่อยๆ เพียรเรียนรู้ ฝึกฝน ทนลำบากและเสี่ยงอันตราย เพื่อทำให้เราได้มีทีมงานที่มีศักยภาพที่จะทำงานสารคดีให้กว้างไกลออกไปอีกแขนงหนึ่ง นั่นคือสารคดีสัตว์ป่า เราจึงเรียกทีมนี้ง่ายๆสั้นๆว่า 'ทีมสัตว์ป่า' หรือทีวีบูรพาไวลด์ไลฟ์
พวกเขาเริ่มต้นจากไม่มีต้นทุนอะไรนอกจากหัวใจ สมาชิกในทีมไม่มีใครเป็นนักนิยมไพร ไม่มีใครเป็นช่างภาพสารคดีใหญ่ ทุกคนเป็นคนทำรายการโทรทัศน์ทั่วๆไป การเกิดขึ้นของทีมแห่งความภาคภูมิใจนี้ เป็นบทพิสูจน์ศักยภาพของมนุษย์ว่า ฝึกฝนเรียนรู้ได้ หากเพียรพอ

ความไว้ใจ และให้โอกาสจากสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง7 เป็นจุดเริ่มต้นที่ไม่อาจลืมได้ ถ้าไม่มีการให้โอกาสในวันนั้นคงไม่มีวันนี้ แต่ถ้าพูดถึงตัวบุคคล ผู้ที่จะต้องบันทึกไว้ว่าเป็นผู้อยู่ทั้งเบื้องหลัง และเบื้องหน้าของการทำให้ทีมสัตว์ป่าเกิดขึ้นได้จริง หรือจะพูดว่าทีมสัตว์ป่าจะเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าไม่มีเขาคนนี้…

เพื่อผู้พิทักษ์

รูปภาพ
ช่วงนี้ชีวิตผมวนเวียนอยู่แถวอุทยานแห่งชาติทับลาน คิดว่าผ่านช่วงนี้ไปแล้วก็ยังคงจะเวียนวนอยู่แถวนั้นอีกนาน
ส่วนหนึ่งก็ต่อเนื่องผูกพ่วงมาจากที่เราจะชวนกันไปวิ่งเพื่อผู้พิทักษ์ ที่สวนหลวง ร.9 ในวันอาทิตย์ที่ 16 กรกฎาคม ที่จะถึงนี้ กับที่จะชวนกันไปปลูกป่าในวันที่ 12-13 สิงหาคม บริเวณที่เชื่อมโยงกันกับที่เขากำลังสร้างคอริดอร์ (Corridor)เชื่อมผืนป่าทับลานกับฝั่งเขาใหญ่ ให้สัตว์ได้ข้ามไปมาหาสู่กัน แต่ความจริงตัวจะได้ไปหรือไม่ได้ไป ใจพวกเราไปอยู่กับการทำหน้าที่ของผู้พิทักษ์ป่า อยู่กับสัตว์ อยู่กับต้นไม้ แม่น้ำ ลำธารมานานแล้ว ไม่ใช่อยู่แบบประสงค์จะเสพเสวย บำรุงบำเรอกิเลสตัณหา ใช้สอยสนองความต้องการ แต่มาจากที่เรามีจิตใจห่วงใย หวงแหน อยากจะช่วยปกป้อง ดูแลรักษาไว้ให้เขาอยู่ของเขาร่วมกับเรา เอื้ออาศัยเกื้อกูลกันตามเหตุตามปัจจัย ไม่ใช่อยากได้ ยึดเอามาครอบครองเป็นเจ้าของ

โดยภาพรวมก็ดูเหมือนจะเป็นการพยายามใช้กำลังความสามารถเล็กๆน้อยๆของเรา รับรู้สารทุกข์สุกดิบ ให้กำลังใจ ช่วยเหลือเกื้อกูลอะไรก็ได้ ให้เจ้าหน้าที่เขาสามารถทำหน้าที่ได้เต็มที่โดยห่วงหน้าพะวงหลังน้อยลง 
ด้านหนึ่งก็มีผู้สนับสนุน เอื้อเฟื้…

สิ่งที่บิล เกตส์ พูดไม่ถูกต้อง

รูปภาพ
สิ่งที่บิล เกตส์ พูดไม่ถูกต้อง
ใช่ครับ ผมกำลังบอกว่าผมไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ บิล เกตส์ มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก อัจฉริยะเจ้าของไมโครซอฟท์พูด ถ้าเขาพูดเช่นนั้นจริงๆ

ที่ผมต้องมีหมายเหตุเอาไว้ว่าถ้าเขาพูดหรือคิดเช่นนั้นจริงๆก็เพราะว่า ผมเห็นวลีที่เป็นคำคมนี้ จากที่มีคนแปลความ แล้วเอามาโพสท์และแชร์กันในเฟสบุค ไม่ได้ฟังจากปากของ บิล เกตส์ เนื้อความของตะกอนความคิดที่ผมกำลังพูดถึงมีประมาณว่า "ไม่ใช่ความผิดของใครก็ตามที่เกิดมาจน แต่ถ้าตายไปทั้งๆที่ยังจนอยู่เหมือนเดิมนั่นแหละผิด" อะไรประมาณนี้
ในแง่เจตนา ผมคิดว่าผู้พูดคงไม่ได้เจตนาที่จะกล่าวโทษ หรือให้คำพูดนี้มีผลในทางลบกับผู้ใด น่าจะมีเจตนาจุดประกายหรือสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้ฟังเกิดความฮึกเหิม เชื่อมั่นในศักยภาพของตนที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตให้ดีกว่าเก่าได้ หรือถ้าเอ็งยังจนอยู่ก็เอ็งนั่นแหละที่ต้องรับผิดชอบชีวิตของเอ็ง อย่าไปกล่าวโทษสิ่งอื่นอะไรทำนองนั้น

แต่ในความหมายของเนื้อหานี้ มีสิ่งที่ชวนคิดไปแล้วผมไม่เห็นด้วยหลายอย่าง
หนึ่ง แปลความหมายวาทะนี้อีกด้าน คล้ายเป็นการพูดให้คนเชื่อกลายๆว่า สำหรับมนุษย์ถ้าให้เจ๋ง ก่อนตายต้องรวย หรือตายไปพ…

ก่อนชม 'เก่ง ลายพราง'

รูปภาพ
ในความคิดเห็นและการแสดงความรู้สึกมากมายต่อกรณี คนค้นฅน เก่ง ลายพราง มีอยู่ท่านหนึ่งที่ผมรู้สึกถึงความเป็นกัลยาณมิตรและอยากสนทนาด้วย คือผู้ที่ใช้นามว่า พรนับพัน เหมือนพิมพ์ ที่ถามมาว่าจากเสียงสะท้อนของคนดู ผมได้ข้อคิดอะไรจากกรณีของเก่ง ลายพรางบ้าง 
ความจริงเรื่องนี้มีประเด็นให้คุยกันได้มากมาย แต่คุณพรนับพันถามมาเรื่องข้อคิด ผมก็จะตอบเรื่องข้อที่ได้คิด


ข้อคิดประการแรก ที่ผมได้คือเรื่องของโลกธรรม โดยเฉพาะสัจธรรมเรื่องสรรเสริญ นินทาครับ
แต่ไม่ใช่เพียงแค่โลกมีทั้งสรรเสริญและนินทาเท่านั้น ประการที่สำคัญก็คือ 'เรา' เป็นผู้สร้างเหตุ ปัจจัย หรือสร้างกรรมให้เกิดการนินทานั้นเอง จะไปโทษผู้อื่นไม่ได้ 
ประการที่สอง ถ้ากล่าวโดยเชื่อมโยงไปอีกก็สามารถพูดให้เข้าใจกันง่ายๆว่า ทั้งๆที่รู้ว่าจะต้องมีคนด่าแต่ก็ยังทำ เพราะฉะนั้นที่มีหลายท่านเข้าใจว่า ละหลักการหรือทิ้งจุดยืนเพื่อเรตติ้งนั้น มองในมุมนี้ เรากำลังทำตามหลักการโดยให้ค่ากับความนิยมเป็นเรื่องรองไม่ใช่หรือ
ประการที่สาม กรรมเป็นเครื่องบ่งชี้เจตนาฉันใด ความเห็นก็สะท้อนให้เห็นคุณภาพของความคิดและจิตใจของผู้แสดงความคิดเห็นฉันนั้น 
ประการที่สี่ ข้อนี…

จากเมย์ ครีมถึงเปรี้ยว 2 | สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ

รูปภาพ
ในวันเดียวกันกับที่กระแสของเปรี้ยวกำลังเปรี้ยงปร้างนั้น ผมได้มีโอกาสชมการถ่ายทอดสดกีฬาที่ผมชอบถึงสองรายการคือ การแข่งขันมวยกรง 8 เหลี่ยม หรือศึก UFC ระหว่าง Jose Aldo กับ Max Holloway และอีกคู่ที่สร้างความประทับใจมากคือ การแข่งขันแบดมินตัน เอสซีจี ไทยแลนด์ โอเพ่น รอบชิงชนะเลิศ ประเภทหญิงเดี่ยว ระหว่างน้องเมย์ รัชนก อินทนนท์ กับน้องครีม บุศนันท์ อึ๊งบำรุงพันธุ์

ขอพูดถึงน้องเมย์กับน้องครีมก่อน ประวัติความเป็นมาของน้องเมย์ก็คงทราบกันแล้วว่า เป็นลูกคนงานในโรงงานทำขนมของเจ้าของสโมสรบ้านทองหยอด ถูกจับมาเล่นแบดเพราะต้องการจัดการกับความซุกซนในวัยเด็ก ส่วนน้องครีมนั้นคุณพ่อคุณแม่เห็นความชอบจากการตีแบดป๊อกแป๊กหน้าบ้าน เลยพาไปฝึกหัดที่สโมสรแถวบางโพ สองคนเหมือนกันตรงที่มีผู้ใหญ่ที่เป็นกัลยาณมิตรส่งเสริม และเสริมสร้างพลังด้านบวกนำพาไปในทางที่สร้างสรรค์
แม็ทช์ชิงชนะเลิศระหว่างน้องเมย์กับน้องครีมในวันนั้น สำหรับผมเป็นแม็ทช์แห่งความทรงจำที่ไม่ได้เป็นแค่เกมคุณภาพ ซึ่งเต็มไปด้วยความสนุก การขับเคี่ยว พลิกไปพลิกมา อย่างสูสีกันของทั้งคู่ เท่านั้น แต่จากการเฝ้าติดตามดู และเชียร์น้องทั้งสองมาอย่างต่อเนื่อง…

'น้องบิว' หญิงสาวที่ยืนหยัดด้วยหัวใจที่เข้มแข็ง

รูปภาพ
“แม้หนูจะถูกตัดแขนไปเนื่องจากโรคมะเร็ง แต่หนูก็ยังคงมีลมหายใจ ยังมีชีวิตอยู่ มีแขนอีก 1 ข้าง มีขา 2 ข้าง มีความคิด ความรู้สึก มีสมอง พอที่จะต่อชีวิตให้เราอยู่ต่อไปได้ แม้วันนี้เราจะมีแต่ความสูญเสียมองไม่เห็นอนาคตว่าเป็นยังไง แต่ขอให้เราทำวันนี้ให้ดีที่สุด เผชิญกับมันต่อไปชีวิตเราจะเหลืออีกนานแค่ไหนก็ต้องยอมรับกับมัน มีสิ่งเดียวที่ยึดมั่นในหัวใจ  คือ ตราบใดที่มีลมหายใจเราก็ต้องสู้ให้ถึงที่สุด วันหนึ่งเราสู้ไม่ไหวเราหมดลมก็คือวันนั้นที่ไม่ได้สู้ ทุกปัญหามีทางออกเสมอตราบที่มีลมหายใจ”



นี่เป็นคำพูดที่ออกมาจากหัวใจและความเข้มแข็งของ “น้องบิว”  กฤตชญาภา วงศ์ไชย เจ้าของรางวัลคนค้นฅนอวอร์ด ครั้งที่ 3 สาขารางวัลคนเล็กหัวใจใหญ่  (เหรียญเงิน) ที่ครั้งหนึ่งเรื่องราวชีวิตของเธอได้สร้างแรงบันดาลใจ และเป็นกำลังใจให้กับผู้คนจำนวนมาก เธอยืนหยัดต่อสู้กับโรคร้าย ด้วยหัวใจที่เข้มแข็ง เพื่อการมีลมหายใจ มีชีวิตอยู่ และทำตามความฝันของเธอ น้องบิว เป็นเด็กหญิงที่ต้องสูญเสียดวงตาทั้ง 2 ข้างจากโรคมะเร็งที่ดวงตาตั้งแต่อายุได้เพียง 11 เดือน แต่เธอก็เพียรพยายามใช้ชีวิตในโลกมืดโดยไม่เคยย่อท้อ จนสามารถเรียนได้ถึงระดับ…